Birdwatching

B

Het is nog vroeg. Ik zit à la balconia in de schaduw, omdat mijn positie – ik kijk richting het Zuidwesten – dat tot een uurtje of twee ’s middags toestaat. En lummel hier een beetje, omdat ik vind dat ik ook die Kunst ooit moet leren beheersen.
De horizon kleurt blauw voor zover mijn ogen kunnen zien. Mijn olijke parasols wapperen mee met het nu nog zachte windje.
Ik heb als nooit tevoren me voorgenomen van het weer te genieten wanneer het maar kan.
Ik zie van alles, buren die druk doen, alsof het belangrijk is de boodschappen nog vóór het middaguur binnen te slepen. Ik zie een kalme postbode voorbij jakkeren, met het zweet reeds op zijn voorhoofd. Buren die komen en gaan. Buren die even zwaaien. Ongegeneerd bekijk ik hun en laat alles aan me voorbij trekken.
Achter het gebouw recht voor me ligt een sloot met bruggetjes wat leidt naar het park, vandaar de vogels die steeds weer in de lucht cirkelen.
Een studie van vogels die vliegen en hoe ze vliegen, schenkt me voor heel even weer dat gevoel van synchroniciteit. Zo vrij mogen fladderen. Je vleugels alleen hoeven bewegen als het strikt noodzakelijk is. En verder louter zweven. Totdat er snelheid moet worden gemaakt of van richting veranderd.
Ze zijn ook niet gek, hoor. Op het warmste moment van de dag strijken ze neer, om even de koelte en frisheid van het water verderop, te ondergaan.
Dan kleurt de lucht weer frisblauw. En hoor je ze kwateren. Soms denk ik dat ze de mensheid uitlachen. Ik grijns erom. Eigenlijk kan ik ze geen ongelijk geven…

About the author

Irene

Als ik wat eenvoudige kreten roep als opgeruimd, energiek, niet snel gek te krijgen, humoristisch, betrouwbaar, oplossingsgericht en dat mijn haar altijd goed zit, krijg je al een aardig beeld van me. Liefst ben ik de hele dag creatief bezig met anything visual zoals logo’s, webdesign en -ontwikkeling. Kan niet buiten mijn iMac, iPhone en iPad, maar liefst ook niet zonder een biertje, nootje en chipje. Zolang gezelligheid maar troef is…

4 comments

  • Die vogels hebben er kijk op hoor. Hier zitten ze de blauwe besjes uit mijn kommetje yoghurt te kijken. Nu jaagt de hond ze weg. Jammer.

  • Mooi ritme om de dag door te komen en inderdaad de vogels weten wat te doen met deze hittte. Hier in de tuin geen enkele te zien, wel vanochtend vroeg en later vanavond weer, dan komen zij eten en dinken en geniet ik!

By Irene
Follow

Get the latest posts delivered to your mailbox:

%d bloggers liken dit: