CategoriePix’ Daily confessions

Planken

P

Tot mijn veertigste was er nog niets aan de hand. Mijn buik leek strak, en ik had tot die tijd nog zo goed alle verleidingen weten te weerstaan, al was het dan wel verdraaide moeilijk gebleken. Als rechtgeaarde kwart-Belg hou ik immers iets te veel van friet. En bitterballen, dat ook. Maar toch, ik zou never nooit niet tot die vrouw verworden met een slappe buik, té dik, en schijnbaar uitgezakt...

Over het vermijden van prikkelingen

O

Enigszins vertraagd begon ik aan de derde werk van de cursus Science of Wellbeing. En daarin wordt deze week het onderwerp ‘miswillen’ behandeld. Miswillen is alles wat je intuïtie je vertelt dat je nodig hebt, maar wat in zekere zin relatief on- of niet belangrijk blijkt voor je welzijn. En het is alsof de duvel ermee speelt, ergens is mijn intuïtie reeds op het goede pad, ik voorkom...

Over (weblog)kliekjes

O

Jaren geleden schreef ik voor aboutblank.nl (een blog over all things webloggen). In eerste instantie (rond 2007, jawel) deed ik de boekreviews van bloggers die reeds een heus boek hadden geschreven en gepubliceerd. Ik weet nog goed hoe Aukje mijn werk altijd redigeerde. En dat was nodig mensen, hard nodig. Aukje had nog net geen zweepje bij de hand. 😉 Maar mettertijd begon ik me overal mee te...

Een herinnering aan…

E

Terwijl ik gisteren even die welverdiende wandeling maakte door het enge bos hier vlakbij, herkende ik plots een voorbijganger. Ze zat bij mij op de middelbare school, bedacht ik me plots. Even was ik haar naam kwijt. Was het nu Ellen of Karin of …? Nee, wist ik plots, ze heet Esther. En Esther was nu reuzetrots met haar kleinkind in de kinderwagen een wandeling aan het maken, ook door dat...

Op de fiets

O

Het is tamelijk van de zotte, als je op de fiets elke dag voorbijgescheurd wordt door andere fietsers, met zo’n motortje achterop. Het maakt niet uit, welke leeftijd die ander dan heeft, ik ervaar het als diep treurig voor mijn eigen wat ambitieuze harde werken op de fiets. Nou kan ik eigenlijk niets zeggen, di Mama heeft ook zo’n gemotoriseerde tweewieler staan. En ze roept altijd...

Over genieten en dankbaarheid

O

Maar natuurlijk zijn wij – deze generatie – volgens de cursus ‘Science of Wellbeing’ een weinig verkeerd opgevoed; het materialisme heerst (nog) te veel. Ergens bevreemdt me dat, want ben ik immers niet een product van die hippie-generatie? En hoe komt het dan, dat ik niet echt ben opgevoed met het concept, dat ‘als je met een dubbeltje geboren wordt, je nooit echt...

#WOT deel 20: verpieteren

#

Daar lagen ze op de leenkast, een hele stapel stripboeken, en bovenaan mijn oude liefde in vijfvoud nog wel: Suske en Wiskes. Ik aarzelde niet, pakte de stapel op en schoof ze in mijn tas. En mijn moeder stond erbij, en bekeek dat ietwat spottend. Ergens vond ik het niet nodig om het nog uit te leggen. Die warme herinneringen aan vroeger, dat we bij ooms en tantes op bezoek waren, en ik mezelf in...

Op naar een blijer gestel

O

Als mens ben ik verzot op diepgaande gesprekken, maar helaas is niet iedereen daar van gediend. Dat diepzinnige gewroet, zoals waar ik sta in dit leven, in mijn kracht staan, en hoe nu verder, houdt me lekker bezig. En ik was dan ook blij dat hier een cursus aan gewijd is: The Science of Well-being, zo las ik via een van mijn favoriete bloggers Maartje Luif. Deze cursus wordt ook aan de...

Coronadagboek, dag 57

C

Gisteren opende ik nog nietsvermoedend en met wijd open ogen mijn Facebook tijdlijn. En scrollde wat verveeld door de berichten, soms waren dat complottheorieën, soms nieuws wat ik persoonlijk al als fake ervaar, totdat ik het bericht las van ene A. waardoor mijn maag letterlijk pijn deed van ellende. Het bericht bevat haar euthanasiewens, mede vanwege deze Coronashit. Mijn eerste reactie is dan...

Hotel-de-botel

H

We hadden een nachtje flink doorgehaald in good ol’ Amsterdam, die nacht en ik keerde zo rond een uurtje of 5:42 terug bij het hotel waar ik werkte en waar mijn auto nog geparkeerd stond. Het was de nacht van de waarheid geweest. De eigenaren van dat hotel waar ik voor werkte, een getrouwd stel, hadden die nacht bonje gehad. Het woord ‘scheiding’ viel dan ook om de haverklap...