CategoriePix goes Fiction

Over hoe ik ietwat vertraagd pas kind werd

O

Natuurlijk koos ik na jaren van niet-bezielend werk, voor die opleiding tot Kraamverzorgende. Het was voor mij de ultieme manier om er zeker van te zijn dat je na je werk de kersverse ouders kon achterlaten met zo’n blèrende en luiers-vol-ongein-vullende baby. Want ik hield niet echt van de wat grotere kinderen. Ze vroegen me te veel. Ze ratelden maar door. Ze hadden fantasieën die ze...

Het drama achter die zonnebril

H

Ik zocht naar een bepaald merk maandverband, maar wist de naam ervan niet meer. Zuchtte eens, want er waren er zo veel. Iemand botste met haar winkelwagentje tegen me aan. Ik keek even om. De kleding van de vrouw die tegen me aanbotste liet maar een spleetje zien waar haar ogen moesten zitten, wat nog eens werd verhuld door een grote zonnebril. Ze fluisterde: “Sorry” en vervolgde vlug...

Boek

B

Het was de kaft, het proloog, het lettertype, en uiteindelijk al die woorden. Elke pagina met woorden leek in eerste instantie een zwarte brij, maar naarmate ze verder las, ontstond er overzicht. Werd alles helder. Het onderwerp moest wel gaan leven. Want naast haar aangeboren nieuwsgierigheid om elke letter van dat boek te consumeren had ze nog twee doelen; imposante ervaringen rijker te worden...

Een beetje verliefd

E

Sinds kort is dat zotte vlammetje weer eens aangewakkerd. Ik vroeg me al af, of het nog eens zou gebeuren, want eerlijk gezegd, verliefd word ik niet zo snel. En eigenlijk neem ik er ook wel genoegen mee, zo. Ik wil helemaal niet weten, of die ander wel of niet diezelfde gevoelens koestert jegens mij. Want dat zou de zaken maar onnodig compliceren. Nee, eigenlijk wil ik het hierbij gewoon maar...

Het bankje

H

De mist die ochtend maakte de wereld mysterieus en ongrijpbaar, dacht ik, terwijl ik mijn ochtendwandeling deed. Bijna als vanzelfsprekend kom je dan altijd dezelfde mensen tegen. En allemaal lopen ze daar met hun honden. Die honden zijn altijd even blij hun baasjes uit te mogen laten. Enthousiast onderzoeken ze elke boom en struik, en checken ondertussen ook even mijn watermerk. Die mist...

Sferische omstandigheden

S

Ooit nam ik me voor: ik word een auteur, ik ga boeken schrijven. Het hoeft niet zo verdomde intellectueel te zijn, allemaal. Het mag ook luchtig en vrolijk. Het mag wat mij betreft zelfs een chicklit zijn. En natuurlijk ben ik al aan menig verhaal begonnen. Fantasie te over hier. Er zijn van die dagen dat ik pagina’s vol schrijf. Ofwel met een vulpen, ofwel als een of andere zotte typegeit...

Sensei

S

De lift haperde. Op elke verdieping stokte hij en opende de deur. Ik werd daar een beetje kriebelig van en claustrofobisch bovendien. Halverwege dacht ik, genoeg, en stapte uit. En stond voor de keuze, of terug naar mijn penthouse, die behalve veel wind ving ook nog eens en minstens achttien maal twaalf treden terug naar boven, of naar beneden, betekende. Ik koos ervoor toch eerst boodschappen te...

Waarom ik walg van foute schoonmoeder grapjes

W

Ik heb humor. Echt waar. Ik houd van grapjes die doordacht zijn, en geintjes die zonder meer een glimlach op mijn pokerface toveren omdat het lekker flauw is. Ik onderzoek vaak hoe ik een blogpost die ik met mijn serieuze ondertoon toch een beetje kan opleuken, door er iets van humor in te bouwen. Er zijn hopen mensen die beweren dat ze een uitstekend gevoel voor humor hebben – net als ik...

Waarom ze niet langer dat k*twijf hoefde te zijn

W

Het was druk en er hing een chaotische sfeer op kantoor. Met een wat geïrriteerde houding schudde ze die atmosferische omstandigheden drastisch van haar Assistente eigen schouders af. Ze had veel te doen vandaag, minstens vijf notulen van vergaderingen uit te werken, waar ze als een berg tegenop zag. Ze hield niet zo van die maandag-vergaderdag die ze binnen dit bedrijf hadden ingevoerd. Nog...

De positie van ons vrouwen, hoe gaat het werkelijk?

D

Iets baart me zorgen, en dat is boven alles de positie van de vrouw. Logisch, want ik ben er een. Sinds dat doofpottengedoe door onze eigen autoriteiten, plus de wetenschap dat je voor een grote groep mensen op deze aardkloot nog steeds die minderheid bent, voel ik me als vrouw in eer en bestaansrecht aangetast. In zekerheid met betrekking tot de toekomst, maar ook met betrekking tot onze huidige...