• Menu
  • Menu

Pix’ WOT

#WOT deel 16: hebbeding

Zo langzamerhand word ik wat vatbaarder voor reclame, zowel on- als offline. Ik klik werkelijk overal op, maar ben ook in staat het weer weg te klikken of uit mijn gedachten te bannen. Hoewel een duurdere camera, of een luxe koffiezetapparaat met bonen, me nu in het bijzonder aanspreekt. Wat heet, ik speur elke dag weer op verhuisdieren.nl. Of ik een maatje kan...






#WOT deel 15: weer

We worden verwend, dezer dagen. En ik ben daar zo superblij mee. Want het heeft gewoon die opbeurende invloed op mijn wat temperamentvolle gestel. Vanmorgen werd ik vroeg wakker en kon ik niet gelijk opmerken of de zon zou gaan stralen vandaag. Dan is gelijk mijn brein in mineur. Maar even later bleek toch, dat de zon weer doorkwam. En mijn bui zienderogen opknapte...






#WOT deel 14: prominent

Nu we met z’n allen een luguber virus bevechten, zonder (hopelijk) daardoor geslachtofferd te worden, zijn we met z’n allen tegelijkertijd wat meer aangewezen op de prominente zaken in ons leven. Sommigen zouden dat een herziening van prioriteiten noemen. Anderen zien als vanzelf wat nu wezenlijk prominenter wordt in dit leven. Jouw leven. Ik denk...






#WOT deel 13: (sociale) onthouding

Ben er helemaal niet goed in, eigenlijk, dat kille afstandelijke. Ik ben iemand van kusjes geven, liefst drie, bij begroeting. Ik ben juist iemand, die graag een hand op een ander zijn schouder/been/arm legt ter bemoediging. Ik ben zeer fysiek ingesteld, dus. Dat wordt niet altijd op prijs gesteld, zeg maar. Heb ooit een manager (een advocaat in de dop) gehad die een...






#WOT deel 12: maatregel

Echt, vol verbazing, constateer ik hoe men hier ter stede, en in mijn directe omgeving, ietwat gelaten de voorgelegde maatregelen nastreven. De mens is maar een doortastend (mooi woord) wezen. En gelukkig, dat we elkaar zo staande houden. Al zijn we, en ik spreek vast niet alleen voor mezelf, absoluut niet blij met de huidige stand van zaken. Al erger ik me bij...






#WOT deel 11: verademing

Sinds een paar dagen heb ik het offline plotseling heel erg druk. Heb daarbij bewust gekozen voor een paar dagen zonder Sociale Media en nieuwslezen, want ik word met recht ongelukkig van alle perikelen rondom het Coronavirus en de berichtgeving daaromtrent. Het zal wat mij betreft een verademing zijn als het weer omslaat. Als de Lente zich eindelijk weer roert. Het...






#WOT deel 10: ver-van-mijn-bedprobleem

Het nieuws is soms ongrijpbaar. Ver weg. Het maakt niet uit, wat je ook doet, of welke verantwoordelijkheid je voor jezelf ook neemt, wat er daar, aan die andere kant van dat schijnbare verweggistan gebeurt: je hebt er geen invloed op. Zelfs als dat een groeiende ergernis is, van jouw kant. Of juist ook weer niet. Het tegenovergestelde. Er zijn natuurlijk van die...






#WOT deel 9: infodemie

Maar natuurlijk is het geen nieuws voor je, dat ik me wel vaker opwind over onze overvloedige nieuwsvoorzieningen, zo 24/7. En nu, ja nu is er dan eindelijk een specifiek woord voor gevonden: infodemie. En dat koppelen we gelijk aan deze #WOT. Je brein blijft er mee bezig, in een non-stop poging om steeds maar weer het onderscheid tussen fake en écht te kunnen...






#WOT deel 8: blogtools

Van de week was alweer de laatste #Blogpraat. Na al die jaren een vaste prik te zijn geweest, voor zovele bloggers onder ons, is het chatuurtje op de maandagavond helaas voorbij. Dat wil niet zeggen dat bloggen ‘dood is’ of ‘dood gaat’. Want hee, dat is geen optie. Althans, niet voor mij. Ik zie nog elke dag verse blogs uit het niets herrijzen...






#WOT deel 7: radiosignaal

“Onbekende bron in de ruimte stuurt elke 16 dagen een radiosignaal“, kopte NU.nl gisteren. Maar natuurlijk vind ik dat een hele interessante ontwikkeling. Ik bedoel, ergens weet je dat. Kun je dat aan je oerHollandse klompen aanvoelen. Ik heb altijd vermoed, dat wij niet de enigen zijn op dit kleine stukje Niemandsland in dat supergrote universum. Waarom...