CategoriePix’ WOT

#WOT deel 3 van 2020: rationeel

#

Men roept wel, dat aanpassingsvermogen een teken van intelligentie is. Dat zolang men maar rationeel denkt, men sneller kan schakelen. En daarbij in staat blijkt, emoties even buiten beschouwing te laten. Dat vind ik an sich nog een hele kunst. Bij mij blijken alle vier de speerpunten, intelligentie versus waarnemingsvermogen, intuïtie versus emotie, en ook weer intelligentie versus emotie...

#WOT deel 2 van 2020: kwinkslag

#

Ik hou ervan. Mensen die altijd een kwinkslag kunnen roepen, zelfs als de situatie daar soms niet eens naar is. Wat het gesprek dan net dat luchtige aspect geeft, waardoor men weer even kan lachen. Zoals mijn fysiotherapeut altijd weer roept: “Ontdek je plekje!” als ik het uitkerm van de pijn tijdens zijn wat dwingende massages. En ik door de pijn heen, het niet kan laten het toch...

#WOT deel 1 van 2020: stiel

#

En hatsikidee, daar viel de mogelijkheid weer gewoon in mijn schoot, om de #WOT, na jaren van trouwe overname door Martha, terug te nemen. Bij dezen. Het #WOT-woord van vandaag is: Stiel ~ 1) Ambacht 2) Bedrijf 3) Beroep 4) Handwerk 5) Maatschappelijke werkkring 6) Métier 7) Vak Ik heb grote bewondering voor de mens die anno 2020 nog steeds een stieltje heeft, en daar ook een levenswerk van...

#WOT deel 51: kaars

#

Het is kerstavond 2019. Met een zucht van voldoening neem ik plaats achter mijn computer. Volmaakte donkerte omarmt me, behalve dan één brandende kaars. Die bevindt zich op de schouw naast me, met het oog op mijn feline vriendjes. Die zijn nogal nieuwsgierig van aard, moet je weten. Het zou niet de eerste keer zijn, als ik weer eens een kattenstaart moet redden van de fik en moet blussen. Hoewel...

#WOT deel 48: onderweg

#

Men jakkert maar door, en dat uit zich vooral in de grotere steden. Het lijkt dan ook niet toegestaan een ander in het voorbijgaan te proberen te doorgronden, want dat steedse masker wat men daar draagt, dat verbergt veel. Heel veel. Dat ontdekte ik eigenlijk pas toen ik vanuit het Haarlemse centrum naar een van de buitenwijken verhuisde. Ik kan me nog herinneren te schrikken van een simpele...

#WOT deel 41: kinnesinne

#

Ben te vroeg geboren, want als ik ergens kinnesinne over heb, dan is het wel de jeugd van tegenwoordig. Mijn jeugd vond studeren niet stoer. Had liever een praktisch diploma op zak. Maar het kan ook zo zijn dat mijn ‘degelijke’ opvoeding me in die richting stuurde. Had ik dan later geboren, dan had ik beslist die studie Communicatie & Multimedia Design afgerond. Helemaal mijn...

#WOT deel 38: advocaat

#

De huiskamer zat al redelijk afgeladen. Zo tegen een uurtje of 21, toen de koffie en het gebak reeds waren geserveerd op deze ronde kring verjaardag, bestelden de diverse oudere tantes een (jawel:) advocaatje. Echter, mijn moeder was vergeten flink in te slaan. Had nog maar een half flesje, dat ergens achterin de drankkast stond te vergaan. Dát, beseften we, konden we niet langer presenteren...

#WOT deel 36: twijfel

#

Mijn soort van twijfelen maakt me heel vasthoudend. Want ik kan er namelijk niet goed tegen iets op te geven wat niet in eerste instantie wil lukken. Zo vroeg iemand me om hulp bij het overzetten van een Outlook 2000 contactpersonenbestand met 500 adressen naar Windows10′ Personen. Het maken van een *.pst bestand lukte wonderwel. Maar om dat bestand te converteren naar iets wat Windows10...

#WOT deel 34: Murphy

#

Met de fik stevig in Amazone’s regenwouden en de consequenties die dat voor Moeder Aarde zal hebben. De ene na de andere flater van een supermachtige president (lees: Trump) die niet wil sporen. Om maar niet te spreken van mijn verontwaardiging over de verbazing van onze eigenste politici inzake de stijging in het aantal daklozen. Het lijkt er momenteel inderdaad verdomde veel op dat men op...

#WOT deel 32: ontsnappen

#

Ik lees: ‘As hard as life is, the only refuge you need, or ever have, is your own will to do what you can within your own sphere. That’s all you need to attend to, all you need to think about, all you need to get good at. You carry this refuge with you wherever you go, and nobody can take it away.’ Een paragraaf van een van mijn favoriete bloggers: raptitude.com. Dat is zo’n...