Een ode aan critici

E

Als echte schrijvers onder ons geen lef hebben, dan praat men anderen graag angst aan. Het soort angst dat je ergste innerlijke criticus je ook tracht te voeden. Beide waanwijze criticasters leveren het soort kritiek, wat je vertelt dat je helemaal geen plezier meer mag hebben in wat je doet.

Ik weet dat mijn kracht niet zodanig ligt in het luisteren naar zo’n vileine vitter. Want mijn gevoel zegt dat er duizenden soorten van glorieuze vrijheid, om te schrijven wat ik wil, zijn en dat slaaf zijn aan een censor toch nooit zal leiden tot dat ‘gouden schouderklopje’.

Gelukkig leeft mijn ziel zonder schaamte door louter persoonlijk te schrijven en een soort van bevrediging te ervaren dat neigt naar vermaak.

Over mij

Pix

Hee hallo, ik ben Irene, mijn nick is Pix, en ik blog sinds 2002. Mijn schrijflust doet me vaak naar het toetsenbord grijpen. Dat alles onder het genot van veel koffie en chocolate bites, gewoon omdat alles nu eenmaal veel mooie - en lekkere - flow vergt. Enneuhm..., mijn haar zit ook nog 'es altijd goed! Zie ook mijn about-pagina.

1 Reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Door Pix
%d bloggers liken dit: