Halleluja, ik kán zonder Sociale Media

H

Ik weet ‘t, m’n kijkcijfertjes hollen zienderogen achteruit sinds ik niet langer elke snik, hik of himmelhoch jauchzende belevenissen deel op de Twitters of Facebook. Ik mis ’t niet. Ik kan zonder. Naar blijkt wordt ’t wel van me verwacht als ik betere cijfertjes wens voor mijn blog, maar is dat een absoluut verlangen?
Ik vind ’t allemaal fantastisch hoor, jullie meningen enzo. Ik vind andere mensen beduidend bewonderenswaardig dat ze ’t nog volhouden ook. Maar ’t is in wezen – lees: intrinsiek – niets voor mij. Het leven is te vluchtig voor me. Ik beleef dingen die ik wel zou kunnen delen met jullie allemaal. Ik weet dat slechts de helft of nog minder daarvan deelwaardig is. Dus rest mij de vraag: ‘Hoe interessant ben ik of mijn leven?’
Dat laatste is wel iets om over na te denken. Of niet. Of wel.
Ik moet steeds terugdenken – en dan mag je best denken: ‘daar heb je Opoe weer!’ – aan de begintijd van het bloggen. Ik vind ’t veel leuker als je direct op mijn blog reageert. Dat is leuker dan via Sociale Media. Dus zoals vroegah. Toen Sociale Media nog helegaar niet bestond. Toen reageerde men nog wel op je blogposts. En dát mis ik wél. Snik. Zucht.
M’n blog stel ik boven Sociale Media. Lijkt wel. En dat is toch lekker mooi nog steeds mijn standaard. Dat is wat ik met jullie wíl délen. Dat is slechts een greep in mijn gedachtengang. Dat is wat ik wíl schrijven. Op mijn blog. Dagelijks of minder dan dat. Net als het leven. Dat is wat het is.
Nou, sorry…

Over mij

Irene

Als ik wat eenvoudige kreten roep als opgeruimd, energiek, niet snel gek te krijgen, humoristisch, betrouwbaar, oplossingsgericht en dat mijn haar altijd goed zit, krijg je al een aardig beeld van me. Liefst ben ik de hele dag creatief bezig met anything visual zoals logo’s, webdesign en -ontwikkeling. Kan niet buiten mijn iMac, iPhone en iPad, maar liefst ook niet zonder een biertje, nootje en chipje. Zolang gezelligheid maar troef is…

10 Reacties

  • Aan Feesboek doe ik in het geheel niet en bij twiter ben ik ook al een maand niet meer geweest. Kortom ik kom dus gewoon langs en reageer ter plekke. Ooit heeft Krapuul (met instemming) een stukje van me overgenomen en ik vond dat al lastig, omdat er zo op 2 plekken een simultaandiscussie gaande was. Sinds die tijd wil ik wel linken delen, maar reageren zie ik het liefst op 1 plek en wel onder het origineel. Dan maar wat minder reacties. Waarbij ik merk dat reacties op twitter eerder te qualificeren zijn als kreten van mensen die alleen de titel lezen.

  • Ik doe ’t ook uitstekend zonder fb en twitter. Ik houd het ook gewoon bij old skool bloggen (en Instagram, dat vind ik wel erg leuk). Life is too short voor teveel gedinges op sociale media.

  • Irene, ik herken het gevoel: ff iets minder op SM, want wat doet het ertoe? Alhoewel SM heeft mij veel gebracht en brengt ook lezers op mijn blog. Ik volg jou en reageer ook niet altijd hier, terwijl ik het zelf suf vindt als men reageert op FB bij reacties ipv op mijn blog.
    Een gemiste kans, ik ga mijn leven beteren en alleen maar met een quote RT-en en op jouw blog reageren of niet reageren. Ik lees je toch wel.

Door Irene
%d bloggers liken dit: