Harrewar-ster

H

Niets fijner dan des morgens met op de achtergrond de donkerte en koude mist andermans blogs te lezen, om te constateren dat je weer een slachtoffer mag toevoegen aan je Blogroll. Ditmaal is dat Berna. Soms vergeet ik hoe mijn dag daar jaren geleden ook mee begon door zelf te schrijven. Gek genoeg ben ik dat afgeleerd, omdat mijn innerlijke criticus blijkbaar te streng is om me nog te laten schrijven over gewone dagelijkse dingetjes. Terwijl mijn lezers dat misschien wel leuker vinden dan hoteldebotel stukjes wat me stilzwijgend wordt opgelegd.

Enerverend, zo’n betweter

Gisterochtend begon mijn dag al gelijk enigszins enerverend. Ik raakte in een discussie verzeild met een WordPress specialist die van mening was dat ik hem niets nieuws meer kon leren. Het tegendeel bleek waar te zijn. Ik stuiter van blijheid als ik besef dat ook ik dingen weet, zelfs een specialist ‘iets’ nieuws kan leren, maar krijg dan spontaan jeuk en kippenvel als blijkt dat hij zijn ongelijk nadien niet zal bekennen. Vandaar mijn statement op Twitter en Facebook, dat mannen – oh my God – heel leuk zijn ter versiering op je bankstel, maar verder niet.

Spelletje doen?

Voor het overige die dag: mijn moeke woont in een complex, bijna net als waar ik woon. De mensen daar zijn ouder, en op de een of andere manier – heel grappig – kent men elkaar, en – nog leuker – helpt men elkaar. Als ik daar een keer aan het sjokken ben met haar oude sjokkende Shitzu, dan vraagt men me dus – bezorgd – of alles nog wel kitsch gaat met di Mama. Het is soort van commune, maar dan anders. En dat ik daar door mijn eigen fratsen een rol toebedeeld heb gekregen als ‘het computermeisje’ die op komt draven als er iets mis gaat met Windhoos. Of als er wat bijgewerkt of geïnstalleerd moet worden. Ik vind het sowieso helemaal geweldig om te zien dat die oudjes nog zo kien zijn dat ze computers kopen, gebruiken en doodgewoon een leuke tijdsbesteding vinden. Goed voor die grijze breinmassa en ook super dat ze mee blijven gaan met de tijd.
Waar ik me dan wel over erger, is dat je dan namens hun ‘gratis’ spelletjes installeert via de Store, die dan na een dag tóch ‘premium’ blijken te zijn. Leg dat dan maar eens uit. Het slot van het zaakje is altijd weer dat die ongein de versch gekochte computer vervuilt en dat je het premium spelletje na een dag of wat weer kan verwijderen. Al snap ik best dat de ontwikkeling van een spelletje op de computer boel veel geld kost, maar ja, gratis is zo fijn en ontspannend, dat ook.

Conclusie

Als zo’n dag dan zo positief ten einde loopt, kan ik tevreden mijn mandje in, en val ik binnen luttele minuten als een blok in slaap…

About the author

Irene

Als ik wat eenvoudige kreten roep als opgeruimd, energiek, niet snel gek te krijgen, humoristisch, betrouwbaar, oplossingsgericht en dat mijn haar altijd goed zit, krijg je al een aardig beeld van me. Liefst ben ik de hele dag creatief bezig met anything visual zoals logo’s, webdesign en -ontwikkeling. Kan niet buiten mijn iMac, iPhone en iPad, maar liefst ook niet zonder een biertje, nootje en chipje. Zolang gezelligheid maar troef is…

Add comment

By Irene
Follow

Get the latest posts delivered to your mailbox:

%d bloggers liken dit: