Herfst, en hoe mijn mojo terugkeerde

H

Het leek er inmiddels wel op dat ik in een soort van zomerdepressie zat, want boem, ik was mijn motivation en joy (kortweg: mojo) even kwijt. Daar heb ik des zomers wel vaker last van. Door het mooie weer word je maar afgeleid tot het vertoeven buitenshuis, en overige perikelen. Dit heeft écht máánden geduurd.

Vanmorgen liep ik buiten. De herfstwind was heerlijk onstuimig. Een beetje zoals het in mijn hoofd ook altijd verloopt. En met de dreiging van een of andere natte moesson in het vooruitzicht, vind ik het altijd weer heerlijk uitdagend om even mijn krachten te meten met ‘the force, out there’. En het maffe is, dat ik dan weer plannen ontwikkel. Die natuurlijk niet lang op zichzelf zullen laten wachten.

Zo mis ik af en toe deerlijk mijn voormalige beroep als Receptioniste. Ik heb jaren gewerkt in de horeca. En ik genoot werkelijk waar van dat werk. Nadien was een saaie kantoortuin en administratieve rompslomp echt een afknapper van jewelste. Vandaar dat ik me in het Haarlemse heb aangemeld als Gastvrouw bij een ontmoetingscentrum. Gewoon als vrijwilliger, voor twee ochtenden in de week. Ik zag de oproep, en spontaan voelde ik me alras weer beter.

No man is an island, dat schreef ik al eerder. En hoewel mijn gezondheid me grotendeels belet een baan vast te houden, is alleen voortsukkelen me een doorn in het oog. Ik heb mensen nodig. Vibraties. Verhalen. Al hoor ik ze niet persoonlijk van hen. Door mensen te observeren krijg ik weer genoeg voeding om die verhalen in levenden lijve te visualiseren. Door te visualiseren kan ik fantaseren. Door te fantaseren krijg ik hoop. Enzovoort.

Dat geldt ook voor dit blog. Ergens dacht ik nog, halverwege mijn afgelopen zomerdepressie, dat ik dit blog maar in de wilgen moest hangen. Geen inspiratie. Heb naar mijn weten alles al eens geschreven, gedaan of gehoord. Been there, done that. Dat soort gedachten. Maar ik mis de schrijverij toch wel een beetje. Stiekem. Dat gevoel, des morgens vroeg. Dat je iets wil schrijven en delen. Nee, dat wil ik, én kán ik, nog steeds níet missen…

Over mij

Pix

Hee hallo, ik ben Irene, mijn nick is Pix, en ik blog sinds 2002. Mijn schrijflust doet me vaak naar het toetsenbord grijpen. Dat alles onder het genot van veel koffie en chocolate bites, gewoon omdat alles nu eenmaal veel mooie - en lekkere - flow vergt. Enneuhm..., mijn haar zit ook nog 'es altijd goed! Zie ook mijn about-pagina.

2 Reacties

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Door Pix
%d bloggers liken dit: