Het einde van het Nederlandse landschap zoals we dat kennen is nabij

Het einde van het Nederlandse landschap zoals we dat kennen is nabij ~ iPIXtitude.com

Ja, kijk er nog maar eens goed naar. Want als dat in deze tred zo doorgaat, kunnen we in de toekomst niet langer genieten van die schier eindeloze tulpenpracht of die bonte koeienkuddes in onze weilanden. Nee, dan zien we verzonneparking of erger: verwindparking. En als men echt de kolder in de kop krijgt, ook nog eens verdozing, door middel van de bouw van distributiecentra in onze weilanden.

Rijd voor de grap eens door de Noordoostpolder. Of over de A6. Je zult je zelf ook vast wel eens verbazen als je er voorbij raast. In plaats van groen gras met af en toe een lieflijke koe, jolige schapen in een boomgaard of wat schitterende paardenschilderijen, bespeur je ineens talloze rijen met zonnepanelen. Meestal in de kleur blauw, of nog erger, in het kader van de efficiëntie: hartstikke zwart. Nee, dát fleurt de boel pas op…

Wist je dat…

Wie dat nu weer bedacht heeft? En of het in de toekomst zijn vruchten wel zal afwerpen? Want de efficiency van zo’n verrekt zonnepaneel is gemiddeld maar zo’n 17% (dat wil zeggen dat dus maar ca. 17% van het zonlicht kan worden omgezet in elektriciteit). En het werkelijke rendement – die lagere energiekosten – mag nog steeds een utopie heten. Ik hoop oprecht dat degenen die reeds in die kul investeren of er alsnog in willen gaan beleggen, flink het schip in zullen gaan.

Want wist jij dat zonnepanelen in sommige gevallen liever niet dan wel op daken worden geplaatst? En dat je daar een vergunning voor nodig hebt? En dat we van geluk mogen spreken dat er, met uitzondering van een incidentele lokale gemeente hier en daar, geen (landelijke) subsidie voor kan worden aangevraagd? Een lichtpuntje: de BTW kun je dan wel weer terugvorderen bij de belastingdienst, mocht je die zotte plannen hebben om je dak of tuintje te tooien met zonnepanelen.

Functionele landschappen

Ik gruwel al van functionele cadeautjes, laat staan van functionele landschappen. Ik zou er in mijn uppie bijna een protestmars voor opzetten.

Terwijl je normaliter wat gas terugneemt als je ons prachtige landschap voorbij tuft, besef je dat we deze zotte maatregelen eens voorgoed bij de horens moeten vatten. Vooral ten behoeve van onze koeien, schapen en het behoud van overig landschapsvertier.

Deze blog verschijnt tezelfdertijd op hoevrouwendenken.nl.

%d bloggers liken dit: