Inspiratie

Inspiratie ~ iPIXtitude.com
Uit eigen collectie

Het grote voordeel van ouder worden is… tja, dat je blijft leven. Je gaat niet zomaar dood. Ik zeg dit, omdat ikzelf maar al te vaak een soort van imaginair dilemma heb. Het soort van, ‘als dit of dat me zou overkomen, dan ga ik dood.’ Punt is, dat doodgaan nog een hele grote strijd is en dat het leven dan zo vaak ingrijpt. Dit is geen grapje. Het is mij pure ernst.

Het grote nadeel van ouder worden is… joh, dat je steeds minder weet. Terwijl je in feite zoveel meer weet, dan toen je nog in moeders armen lag te sabbelen aan haar borst. Het tweede grote nadeel is, dat je ook steeds meer gaat twijfelen aan dat wat je weet. Want je weet immers nooit genóég. Er is altijd zoveel meer aan en achter die horizon, waarvan je weet dat je er nog niet genoeg van weet.

Het mooie daarvan is, dan weer, dat je ineens verbanden gaat ontdekken. Dat je á la sofa grenzeloos kunt liggen mijmeren over dat imaginaire dilemma, en dat je dan plotseling snapt dat het niet louter één dilemma is, maar triljoenen die allemaal aan elkaar gelinkt zijn.

Deze wereld zou deze wereld niet zijn, als er geen ironie aan te pas komt. En die ironie is vaak maar al te lachwekkend. Het is humor. Vergis je niet.

Toen ik gisteravond boel moe was, en zelfs in een beetje melancholische stemming, werd ik gered door de melodie van een liedje. Die herinnerde ik me nog uit mijn puberteit, en was destijds ook al zo’n ingrijpende meesleper naar een betere stemming mijnerzijds. Ik wilde dat liedje hechten aan een blogpost, dat ik nog zou gaan schrijven. Waarvan ik aldus nog geen titel beschikbaar had. En zocht op YouTube.com naar een geschikte versie. Die vond ik niet, want er verscheen bij dat liedje een album cover. Enniehoo, ik bleef maar hangen daar op dat prachtig mooie systeem en liet de ene na het andere filmpje voorbijkomen. Qua jeugdsentiment.

Plotseling voelde ik me weer energiek. Heel stiekem is de energie van de indrukken die ik opdeed op YouTube.com bij mij binnengekomen. Dat kwam zo aangenaam binnen dat ik er überhaupt geen zin meer in had, om nog naar bed te gaan.

Hieronder, als soort van zondagse biecht, het filmpje.

%d bloggers liken dit: