Je gaat niet zomaar dood

J

Dacht ik nog toen iemand me vertelde over de wrange doodsstrijd die iemand aan het voeren is op dit moment. Ik krijg daar kippenvel van. Het zou zoveel mooier zijn als je de mazzel hebt gewoon met ademen te stoppen tijdens je slaap.

Een morbide gedachte op de woensdagochtend, ik weet. Maar ik herinnerde me plots een jeugd ding.
Dat ik toen gedachten had dat als bepaalde zaken niet zouden gebeuren ik wel dood zou gaan. Ik hield op met ademen. En dat doe ik nog vaak. Ik houd mijn adem net iets te lang in als er iets gebeurt wat me niet aanstaat. Of dat ik ook zou sterven als er iemand – een geliefd persoon in mijn omgeving – zou komen te overlijden. Niets van dat alles.

Je blijft wél leven. Alleen verlies je iets. Iets krachtigs. Iets wat deel uitmaakte van dat cirkeltje waarin je ronddraait en je je beweegt.

En tegelijkertijd win je aan herinneringen. Memoires.

Het ligt er nu maar net aan hoe je iets wilt herinneren. Then again, is dat zo ook zo met het leven. Het ligt er maar aan wat je ervan wilt maken…

Fijne dag allemaal. Maak er wat van.

Over mij

Pix

Hee hallo, ik ben Irene, mijn nick is Pix, en ik blog sinds 2002. Mijn schrijflust doet me vaak naar het toetsenbord grijpen. Dat alles onder het genot van veel koffie en chocolate bites, gewoon omdat alles nu eenmaal veel mooie - en lekkere - flow vergt. Enneuhm..., mijn haar zit ook nog 'es altijd goed! Zie ook mijn about-pagina.

1 Reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Door Pix
%d bloggers liken dit: