Kreperen

Kreperen ~ iPIXtitude.com
Uit eigen collectie

Een tentje opzetten met regen en bij windkracht 8 is altijd fijn, vooral als je het van een afstandje kunt bekijken. We hebben wat mensen zien stoeien met stokken, haringen en tentstof. En dan zaten wij – veilig en droog – vanaf een afstandje, in de camper, heerlijk mee te genieten. En in gedachten aanwijzingen te geven.

Ik meen dat ik een jaar of 12 was, dat mijn ouders hun eerste camper aanschaften. Het was een prachtig ding, en mijn broer en ik ruzieden dan ook stevig over wie er boven de bestuurderscabine mocht slapen. Want, nee, naast elkaar dat was natuurlijk niet langer een optie.camper foto

En zo tuften we van camping naar camping all over Europe. En waren we blij als we ergens dichtbij zo’n camping een meertje konden vinden, zodat we ook met dat stomme rubberbootje wat konden spelevaren.

We hebben onze hond ooit uit dat bootje uitgegooid. Want wisten niet of ‘het kreng’ wel kon zwemmen. Nu, ze was binnen no time weer op het strandje waar ze zich naar hartenlust stond uit te schudden. “Dat nooit meer,” moet ze gedacht hebben.

In Frankrijk kregen we eens een stel in een heel klein caravannetje naast ons. En we wisten allemaal wat het betekende, toen de wat oudere man wat hijgend achter zijn veel jongere vrouw naar binnen ging. Na tien minuten konden we dat kleine ei op en neer zien stuiteren. En na een klein kwartiertje ging de deur weer open, waarna de jonge vrouw zich weer liet zien met een groot gevuld glas wijn. Haar vrijer lag daarna vermoedelijk in diepe slaap. Om hem de volgende ochtend weer tegen te komen in het nabijgelegen winkeltje, gewapend met een groot stokbrood.

Overigens was er nergens een fatsoenlijke wc-pot te vinden, daar in Frankrijk. Ik dacht in eerste instantie dat ze allemaal gestolen waren. Tot mijn ouders spottend riepen, dat ik zou moeten leren mikken. Dat was dan ook de minst prettige vakantie-memoire die ik me kan herinneren.

In Oostenrijk zouden we uit eten gaan, in een chique restaurantje in dat dorpje. Een hele gezette man moest zich zijwaarts door de deuropening wurmen om bij ons aan tafel te melden: “Nein, leider haben wir nichts mehr!” Waarna wij het bijkans heimelijk bestierven van het lachen. Toen hebben we maar wat frietjes genuttigd op een armzalig bankje in het park.

Het leuke van al dat rondreizen is dat je van zoveel mensen, plaatsen en uitzichten geniet. En dat je per dag een andere locatie kunt aandoen. We hadden altijd fietsen bij ons. En zo was het erg makkelijk vakantie vieren. Dat is, als je er nog steeds geen bezwaar tegen hebt overal heen te gaan met een toiletrol onder je arm…

%d bloggers liken dit: