Muilkorf

Muilkorf ~ iPIXtitude.com 2
Uit eigen collectie

Vind mensen die huisdieren houden over het algemeen plezante mensen. Ze zijn vaak wat chaotisch, net als ik. Houden wel van een beetje speelsheid in het leven, net als ik. En ook zij leven vaak van dag tot dag.

Ben zelf opgegroeid in een hondengezin. We hadden ze in alle soorten en maten. En hoewel ik nu meer van de katten ben, houd ik nog steeds van alle soorten beesten, groot en klein. Dat dierenliefhebbende geurtje moet ik vast en zeker bij me dragen.

Daarom vind ik het vaak wat verwonderlijk als ik tijdens mijn frisse ochtendwandeling gemuilkorfte honden tegenkom, die niet zullen aarzelen een onverwachte aanval te doen in het voorbijgaan.

‘Hij doet niets hoor,’ roept zo’n eigenaar dan nog verwonderderder als ik terugschrik van die aanval. En me terecht afvraag of een vrouw wel in staat zal blijken zo’n hond in toom te houden.

‘Hij bijt alleen kleinere hondjes! Vandaar die muilkorf!’

Dan vraag ik me dus af, waarom men per se een hond wil hebben die te boek staat als potentieel gevaarlijk.

Ik snap dat mensen met een duur huis of interieur beslist een soort van bewaking nodig hebben. En dat je dan een soort van Pitbull, Rottweiler of zelfs Dobermann rond hebt lopen in je achtertuintje.

Wat ik niet snap, is dat die mensen soort van grinniken dat ieder ander mens van zo’n gemuilkorft beest terugschrikt. Alsof het raar is, dat je een beetje angst toont. Terwijl ik donders goed weet, dat elk beest die plots doemende angst van verre ruíkt. Ik kan het echter niet helpen. Angstig worden of raken ligt op zo’n moment net even buiten mijn comfortzone. Het is niet controleerbaar. Het is wel te temmen.

Maar ik zou het toch aanmerkelijk prettiger vinden, als die hond getemd zou zijn, én betrouwbaar bovendien. Al reageert die vast ook op een impuls en zijn gut instinct.

Dus ik zal waarschijnlijk nooit volledig begrijpen waarom iemand kiest voor een potentieel onbetrouwbare hond. Want een samenleving – zelfs met zo’n hond – werkt alleen in letterlijke zin. En ik vraag mezelf dan stiekem af, of zo’n eigenaar dat plezante wezenlijk wel wil.

Pix

Hee hallo, ik ben Irene, mijn nick is Pix, en ik blog sinds 2002. Mijn schrijflust doet me vaak naar het toetsenbord grijpen. Dat alles onder het genot van veel koffie en chocolate bites, gewoon omdat alles nu eenmaal veel mooie - en lekkere - flow vergt. Enneuhm..., mijn haar zit ook nog 'es altijd goed! Zie ook mijn about-pagina.

Dit vind je misschien ook leuk...

2 reacties

  1. Mies Huibers schreef:

    Zo is dat. Daarom kozen wij altijd voor zo’n viervoeter die nog geen vlieg kwaad doet. En eentje met veel haar. Er staat er weer eentje op stapel. Als de moeder tenminste onderhand eens loops wil worden en de potentiële vader dan trek heeft.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: