Niet kort; wél pittig

Posted on 0 Comments 143 views

Dat je soms geheel onbewust gedachteloos aan je haar zit te trekken, in de vurige hoop dat het daarmee sneller én lang groeit. Die wens van lang haar, al zit het – eerlijk gezegd – nu ook altijd best goed, heb ik dus al mijn hele leven.

Mijn haar heeft veel avonturen meegemaakt. Het heeft alle kleuren van de regenboog wel gehad. Was het de ene keer in dat flitsende TL-licht bijna knalgroen, omdat de coupe Soleil er te vroeg werd uitgespoeld bij een iets te drukke kapper, nog geen jaar later was het appeltjes oranje, omdat die stagiaire kapster dat toch wel een uitdaging vond. Het is paars geweest. Blauw. Bijna zwart. En nu is het dan eindelijk, conform de slogan: grijs, als in het ‘nieuwe blond’.

En elke keer, na zo’n spontane kleuropwelling, kreeg ik het spontaan Spaans benauwd, waardoor het mes er wéér werd ingezet. En ik een zeer kort, maar naar mijn mening, zeker niét píttig kapsel, kreeg aangemeten. En elke keer als het dan eenmaal kort is, bekijk ik mezelf met enige minachting in elke spiegel die ik maar tegenkom. Al weet ik mijn reflectie ook heel goed te mijden. Alsof ik wil voorkomen, dat ik alsnog teleurgesteld raak over mijn eigen aanblik.

Dat trauma is hoogst waarschijnlijk ontstaan in mijn jeugd. Tot mijn eerste levensjaar was ik vrijwel kaal, waarna het dan eindelijk groeide in een levendige krullenbos. En di Mama vond mijn korte krullende babyhaar vooral kort mooier. Dus liep ik tot mijn puberteit, en mijn grote afschuw, altijd rond met een kort hoofd. Als geknipt met de afdruk van een omgekeerde plantenpot als voorbeeld.

En natuurlijk stelt iedereen dan, dat kort juist die pittige uitstraling geeft. Wat ik tot op de dag van vandaag absoluut never nooit niet wil geloven. Van niemand niet.

Ergens dank ik nu de hemel, dat mijn haar vroeg grijs werd. Nu zijn er natuurlijk veel tinten grijs. Maar dit grijs heeft vooralsnog best wel een gave uitstraling. En de lengte ervan, die is ook in deze hoedanigheid best cool te noemen. Al wil ik dus bij vlagen dat het veel sneller zou groeien. Dat kan nooit snel genoeg, naar mijn mening.

Dus doe ik heden ten dage alles om die saaie en wat tuttig aandoende boblijn te boven te komen. Elke dag meen ik dat er weer een stukje extra ontwikkeling is. En geef ik mijn haar de meest koninklijke behandeling, wat ik denk dat het maar nodig heeft. En méér. Mijn ingewanden mochten willen, dat ik die net zo goed voedde. En zelfs mijn huid krijgt niet die waardering die het zou moeten krijgen.

Dat haar van mij is bijna net zo heilig als mijn ongetemde creativiteit. Die wildheid in groei mag zich spontaan dóór blijven ontwikkelen. Elke crisis voorbij. Immers, onbereikbare doelen gaan zo lekker lang mee…

Abonneer je!

Voer je e-mailadres in...

Wat denk jij?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

No Comments Yet.

Uiensoep met stokbrood & kaas voor de lunch! Lekkah

Uiensoep met stokbrood & kaas...

Home made crème brûlée! Mjammie

Home made crème brûlée! Mjammie

[#WOT: ] Van de week was alweer de laatste #Blogpraat. Na al die jaren een vaste prik te zijn geweest, voor zovele bloggers onder ons, is het chatuurtje op de maandagavond helaas... https://ipixtitude.com/wot-deel-8-blogtools/

[#WOT: ] Van de week...

Nieuwe coupe?

Nieuwe coupe?

[Blog:] In het Verenigd Koninkrijk woedt een storm nadat Caroline Flack (40) zichzelf van het leven heeft beroofd, na woelige tijden. Naar het schijnt had ze een relatie met een jongere man, Lewis Burton (27). Die ze bijna het hoofd had... https://ipixtitude.com/even-over-carolines-law/

[Blog:] In het Verenigd Koninkrijk...

Scroll Up
%d bloggers liken dit: