Niet schrijven, nee!

N

Mijn blik valt af en toe op mijn spiksplinternieuwe boekjes die ik ergens demonstratief heb gedeponeerd. Centraal in mijn woonkamer. Ze hebben zo’n kaft met dierenprint. Heb ze ergens aangeschaft voor peanuts. Er zit zelfs zo’n mooi lint in, zodat je het altijd kunt openslaan daar waar je gebleven bent. En ik zou, maar dan toch écht, de nog lege velletjes kunnen beschrijven. Maar ik aarzel. Steeds opnieuw.
Het is net alsof je je WordPress editor opent, en je die knipperende cursor weer ziet na een lange poos. Soms is dat geknipper gékmakend. En soms, ook, maant de cursor je tot geduld. Maar ik dwaal weer eens af.
Stel je voor, zeg, dat je in zo’n spannend boekje iets opschrijft wat je eigenlijk niet gedacht, gemeend, gevoeld of gewild had hebben. Daar zou ik me dan dagenlang achteraf, over kunnen ergeren. Zo’n boekje verdient immers méér. Iets integers. Iets moois. Ik ben er zuinig op.
Ik mag er dan ook niet in schrijven met een gewone pen. Nee, dat moet minstens met een vulpen. Of nog liever, met een potlood, zodat ik kan gummen als het geschrevene me niet aanstaat. Plotseling bedenk ik me dan, dat ik ook wel eens een goede gum mag aanschaffen, want ik heb er geen.
En dus wacht ik met schrijven. Ik wacht tot ik letterlijk een ons weeg. En ik weet dat dat moment komt, waarop ik de totaal onbeschreven boekjes zal willen beschermen. Dat ik ze dan maar veilig wegleg, in een laatje, van een bureau. Totdat ik dan in een ander moment onverhoeds op zoek ben naar iets heel anders, en mijn blik opnieuw – aarzelend – valt op deze tabula rasa.
De tijd dat ik mag schrijven, onbekommerd, en met alles op zijn beloop, en de kans die ik het geef, om ook terug te lezen is nog niet gekomen. Ik weet ook niet, of het ooit nog komt.
Ik weet niet of ik mezelf mag toestaan over futiele onderwerpen los te gaan op schrift. Wat heet, ik weet werkelijk niet eens of ik nog wel met de hand kan schrijven…

Over mij

Irene

Als ik wat eenvoudige kreten roep als opgeruimd, energiek, niet snel gek te krijgen, humoristisch, betrouwbaar, oplossingsgericht en dat mijn haar altijd goed zit, krijg je al een aardig beeld van me. Liefst ben ik de hele dag creatief bezig met anything visual zoals logo’s, webdesign en -ontwikkeling. Kan niet buiten mijn iMac, iPhone en iPad, maar liefst ook niet zonder een biertje, nootje en chipje. Zolang gezelligheid maar troef is…

Ik wil reageren

Door Irene
%d bloggers liken dit: