donderdag, 6 augustus 2020

Oud

Oud ~ iPIXtitude.com
Afbeelding van Sabine van Erp via Pixabay.com

Zelfs mijn psycholoog is enigszins verbaasd als ik hem vertel dat ik mijn moeder elke dag bezoek. Blijkbaar heeft zich een soort van aardverschuiving plaatsgevonden, waar ik – kennelijk, als laatste – nog niet over ben geïnformeerd. De zorg voor ouderen laat je immers liefst over aan thuiszorg of andere specialisten, lijkt de boodschap te zijn.

Ergens ben ik hier gruwelijk verontwaardigd over. Want hebben psychologen ook wel eens nagedacht over hun eigen oude dag? Hoe zouden zij het vinden, als anderen – volmaakt vreemden – hun eigen kinderen zouden vertellen dat ze elders maar ‘vertier’ moesten gaan opsnorren. De zorg voor je ouders is immers helemaal niet interessant.

Ervaring wegwuiven

Zelfs politici, en ja die extreem linksen je-weet-wel, blijken te denken dat de ouderen onder ons verwaarloosbaar zijn. Of ze kunnen danig geplukt worden, want ze hebben immers altijd netjes gespaard en dus geld genoeg. Ofwel mogen ze geen inspraak meer hebben of hun stem laten gelden nu of in de nabije toekomst, want hun mening doet er immers niet meer toe. Ze zijn immers ouderwets. En niet op de hoogte van de thans heersende trends. Terwijl hun ervaring en communicatie tussen mensen gewoon hetzelfde blijft. Toen en nu.

Eenzame vooruitzichten

Het lijkt me bovendien voor ouderen een gruwelijke waarheid te horen, dat je indien Corona toeslaat, niet eens zult worden opgenomen op een Intensive Care, omdat artsen de keuze mogen maken welke patiënten wél een behandeling ontvangen. Met andere woorden: je zult dus waarschijnlijk aan je lot worden overgelaten.

En in gedachten zie ik mezelf dan van een afstand, van achter veilig glas, hoe mijn moeder alleen en eenzaam zal komen te overlijden. Dat is iets wat ik zelfs mijn ergste vijand nog niet toewens.

Tot slot

Ik voel me diep en persoonlijk aangesproken, want het raakt me bijzonder intens. Ik moet zelf nog oud worden en met dit prospect lijkt me dat niet zo fijn. Juist omdat ik zelf geen kinderen heb, vrees ik dat mijn oude dag wel eens zal worden ingevuld door thuiszorg of andere specialisten. Nu hoop ik maar dat als ik later oud ben, ik dan wel makkelijk de beschikking krijg over de pil van Drion, zonder te morren. Ben niet eens bang, dat dat donkerbruine vermoeden toch echt de waarheid van de toekomst zal worden…

4 gedachten over “Oud”

    1. Herkenbare gedachten. Wij hebben ook geen kinderen en ik heb niet veel familie. Ik had gehoopt dat juist door de corona crisis de gedachten en ideeën wat zouden veranderen maar het lijkt er niet op.

  1. Ik vind het wel wat kort door de bocht eigenlijk. Je hebt nogal een oordeel over mensen die niet dagelijks hun ouders bezoeken. Realiseer je je dat niet iedereen dichtbij z’n ouders woont of nog jonge kinderen hebben om voor te zorgen (naast een fulltime baan)? Ik denk dat als er goede verzorging is geregeld, de kinderen er misschien minder vaak komen, maar dan in ieder geval in volle aandacht er zijn. Fijn dat het jou lukt om er zo voor je moeder te zijn, Irene. Ik gun het haar van harte.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.