Over mijn verloederde genotszucht

Heel vaak lees ik de kranten. En leef dan op bij stukjes over mensen die de ‘perfecte misdaad’ hebben begaan. Kostelijk leesvoer, dat. Je moet het me maar vergeven, zo af en toe trekt het leven wat saai en voorspelbaar aan me voorbij.

Dat komt, diep binnen in me is een rock chick verloren gegaan. Het leven is soms wat afgezaagd als je louter leest over de uitspattingen van die onoorbaar saaie milieu- en dierenactivisten. Misschien ook dat het volwassenheid was, die traag mijn leven overnam.

Dus vibreer ik op verhalen over ongelukkige ontmoetingen met UFO’s, half mislukte pogingen om snel rijk te worden en die wat sjofele ijdele intellectuelen die om de haverklap grove nalatigheden in hun sporen achterlaten.

Misschien is het een idee om daar een persoonlijk plakboek mee in te richten, waar ik dan mijn bezoekers mee kan vermoeien.

Want een mens moet iets hebben om over te blijven dromen.

Zo fantaseer ik vaak dat ik virtueel mensen oplicht met miljoenen Bitcoins door ze gouden bergen te beloven in niet nader te benoemen halfslachtig opgezette praktijk als peoples’ coach. Maar tjemig, daar blijken er al zo veel van te zijn.

Ach, als de wanhoop nabij is, kan ik me samen met mijn denkbeeldige vriendje nog altijd verschansen in een aantal luxueuze hotels en steeds bellen om Room Service. Om nadien te vertrekken, zonder te betalen…

%d bloggers liken dit: