Aria's vanuit de automatiek

Aan de overkant had een slager een automatiek waar je op ieder moment van de dag een zak patat en meer van dat soort snacks uit de muur kon trekken. Voor de prijs van – toen nog – een kwartje.

Als klein meiske checkte ik altijd hoe het stond met de patat. Dan ging ik de slager op de hoogte stellen als de automatiek leegliep en samen met de slagersvrouw – onderwijl mijn meest charmante zelf weg koutend – verse patat bakken om weer aan te vullen. Was daar kind aan huis, dat begrijp je, want kreeg van de weeromstuit ook wat patatjes. Dat kwart Belgische bloed komt toch af en toe naar boven borrelen, hè? Maar dat terzijde, want ik dwaal af.

Die automatiek was destijds een geweldig podium – vaak ’s nachts – voor dronkaards. Hele aria’s hebben wij – in het aanschijn van een vaak volle maan – mogen aanhoren. Het ritme zat erin, maar bij sommigen ontbrak wat melodie. Ook hoorden we vaak driestemmige varianten, luid, vals, maar altijd met die volledige overgave.

Dan begaf ik me naar het raam van mijn boudoir, en keek ademloos naar beneden. Zag ze dan een microfoon in de hand veinzen of zelfs luchtgitaar spelen.

Op dat moment zag ik dat buitenaardse geloof in hun eigen kunnen, dat ik wilde dat ze dat zouden vasthouden. Al vermoed ik nu, dat hun talenten in nuchtere toestand meestal wel verstoppertje willen spelen…

Abonneer je!

Voer je e-mailadres in...

Wat denk jij?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

19 Comments
  • Nicole Orriëns
    16 juli 2017

    Ik houd van automatieken! Hier in de Achterhoek in Westendorp hadden we er ook heel lang eentje. Met kroketten, frikandellen en slaatjes en zo.

    • iPixelDiva
      17 juli 2017

      @Nicole: Ja, ik ook. En heb nog steeds de neiging om te vertellen dat ze leeglopen, in de hoop dat…

  • Danella
    16 juli 2017

    Wij hebben er eentje in de plaats waar ik woon en af en toe gaan m’n zusje en ik er nog naar toe. Jeugdsentiment haha.

    • iPixelDiva
      17 juli 2017

      @Danella: Idd stukje jeugdsentiment. Ik hoop echter dat het wel een blijvend ‘ding’ is…

  • Zina helping Dog
    16 juli 2017

    Waw wat kan jij zo mooi en leuk schrijven. Van de eerste seconde voelde ik me even samen met jou de reis maken naar een klein meisje. Top!

    • iPixelDiva
      17 juli 2017

      @Zina: Wauw.. Dank je. Leuk dat je het las ook. 🙂

  • Paul
    16 juli 2017

    De automatiek is een van de beste uitvindingen van de Nederlandse keuken, als je het mij vraagt. Waar ter wereld kun je nou een diagonaaltje trekken?

    • iPixelDiva
      17 juli 2017

      @Paul… Ja of een bamihap die zo lekker uit je b*k brandt… Krijg er nu ook weer trek van… 🙂

  • Frederique
    16 juli 2017

    Ha, heel beeldend verteld! Heel leuk!

    • iPixelDiva
      17 juli 2017

      @Frederique: Dank je wel. 🙂 Fijn dat je meelas…

  • Girls-Things
    16 juli 2017

    Haha oeh lekker.
    Krijg een beetje honger van deze post ;).

    • iPixelDiva
      17 juli 2017

      @Girls-Things: Ja ik ook, bij het herlezen. 🙂 Ga ik nu jullie posts lezen, eindelijk!

  • Succesvol zonder dieet
    16 juli 2017

    Wat schrijf je leuk! Leest lekker weg

    • iPixelDiva
      17 juli 2017

      @SzD: Dank je wel, zeg. Bloos ervan. 🙂

  • Haydée
    17 juli 2017

    Een automaat voor frietjes? Dit lijkt me inderdaad iets typisch Nederlands. In België ben ik dit nog niet tegengekomen. 🙂 Heel mooi geschreven trouwens!

    • iPixelDiva
      17 juli 2017

      @Haydée: Nee, maar in België hebben jullie dan ook die overheerlijke Vlaamse frietjes. En pickles. Mjam. Dank je wel, zeg. 🙂

  • Jannike
    17 juli 2017

    Leuk geschreven!

  • Susan | susanblogt
    18 juli 2017

    Ik krijg spontaan trek in friet en kroketten, terwijl ik dat eergisteren nog had gegeten.

%d bloggers liken dit: