Even space(cake)n

E

Die eerste joint die ik rookte, was toen ik destijds was uitgenodigd op een buurtfeestje, waar we gezamenlijk mosselen zouden eten. Ik – toen al gewend aan sigaretten – rookte de joint vrijwel geheel alleen op. En ik had moeten opmerken dat iedereen reikhalzend uitkeek naar het resultaat. Ik, die nog geen biertje te veel dronk, omdat ik maar al te bang ben de, mijn, controle te verliezen, zo weet men.

Nu, dat resultaat was er ook naar. Na een stief kwartiertje bespeurde ik vanuit mijn erogene zones dat ik even moest toiletteren. Edoch, ik kón níét meer opstaan. Mijn benen weigerden totale dienst. Ik stootte mijn broer tegen zijn elleboog en fluisterde dat ik naar de wc moest. En hij zei toen nog: ‘Meis, dan ga je toch, het is dáár!’ met een vinger wijzend naar het toilet. Waarop ik dan toch maar die poging waagde op te staan en gelijk van mijn stutten ging. Gelukkig ving mijn broer me bijtijds op. Ik raakte behoorlijk misselijk en totally spaced out. Ik was letterlijk aan het flippen. Vond alles even komisch. Het feestje was voor mij een buitenproportioneel succes, mag ik je wel verklappen.

Dus pakte mijn broer me op, geholpen door een buurmeisje en togen we strompelend – na het enigszins beschamende toiletbezoek – richting het nabijgelegen park. Waar ze me boven de bosjes probeerden te helpen, durf het bijna niet te zeggen, om mijn misselijkheid kwijt te raken, zeg maar. Maar dat lukte niet echt. Uiteindelijk hebben ze me met buitengewone moeite bij mijn broer thuis boven gekregen waar ik een van de slaapkamers van de kinderen mijn roes mocht uitslapen. Dat lukte bovenal niet. Ik was té spaced out en voelde me net die rechtgeaarde ADHD’er op drift. Heb dus wel een nachtje slaap moeten ontberen, die nacht.

Zo’n begin met hallucinerende middelen – gelijk – is een verdomd goede waarschuwing. En ik heb me dan ook sindsdien niet meer gewaagd aan het goedje.

Tot vandaag. Want sinds vanmorgen zit ik te snoepen van een spacecake waarvan een vriendin me een stukje overhandigde. Uiteindelijk ben ik zeer benieuwd of ik onder het genot van een dun plakje cake, minder last zal ervaren van de pijn in mijn onderrug (ingezakte wervel) en bovenrug (scoliose).

Ik had me reeds voorgenomen deze post in een flippende toestand te schrijven. Zodat ik later kan teruglezen, wat ik nu toch wel ervaar tijdens het ‘spacen’.

Maar eigenlijk valt het allemaal nogal mee, behalve dan dat ik me boven in mijn hersenpan redelijk helder voel.
Wat heet: het is een opperste staat van klaar- of scherpheid, waarbij ik me op dit moment wel prettig voel.
De zon, die nu opkomt, is er een van stralende stralen, die zo helder zijn dat het lijkt of ze transparant zijn.
Mijn woonkamer lijkt groter en gezelliger.
Mijn vingers vliegen over dit wat surrealistische lijkende toetsenbord.
Ik blijk me ietwat bewuster te wanen dat mijn omgeving mooier en volledig uniek is.
Mijn stemming raakt luchtig, om niet te zeggen als in een continue Hallelujah-kreet, en ik waan me vrij en blij.

Dit alles, terwijl mijn kat Binkie veilig van een afstandje en volledig nuchter alles observeert. Ik bedenk me dan, dat hij wijselijk nee zou schudden en ik schiet van de weeromstuit in een luide lachstuip.

Men roept wel eens, dat je met high worden eigenlijk zou moeten worden begeleid door die ander die daar nog enigszins nuchter naast zit. Zodat je uiteindelijk – door middel van coaching – in de perfecte flow geraakt. Op dit moment voel ik daar niet zo’n behoefte aan, maar dit is dan ook goede wiet. Aan de andere kant lijkt het me wel top mezelf op te waarderen tot de volmaakte wietcoach. En zoek gelijk via di Google op, of die job reeds bestaansrecht heeft. Waarna ik alweer in een lachstuip beland.

En ik besef me eens temeer, plotseling, dat deze ervaring me juist dat gevoel moet geven dat blowen, louter voor mezelf, spannender te maken. Hoewel ik me stiekem realiseer dat dát nou net de bedoeling niet kan zijn. Maar dan toch…

Over mij

Pix

Hee hallo, ik ben Irene, mijn nick is Pix, en ik blog sinds 2002. Mijn schrijflust doet me vaak naar het toetsenbord grijpen. Dat alles onder het genot van veel koffie en chocolate bites, gewoon omdat alles nu eenmaal veel mooie - en lekkere - flow vergt. Enneuhm..., mijn haar zit ook nog 'es altijd goed! Zie ook mijn about-pagina.

Ik wil reageren

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Door Pix
%d bloggers liken dit: