Groei

Voor ’t eerst ben ik blij dat ik niet naar een kapper kan. Ik ga voor de groei. En zelfs mijn moeke – en dat is écht een compliment – roept, dat het me op deze lengte het best staat.

Want mensen, al mijn hele leven wens ik lang haar. En omdat ik het halverwege altijd weer verknal, wegens geen geduld en te veel opties voorhanden, is het dus meestal kort en zéér lang- en moeizaam groeiend.

Maar goed, jij en ik weten allebei dat ze bij mij geduld waren zijn vergeten te implementeren.

Soms trek ik uit pure wanhoop aan mijn lokken, tegen beter weten in, in de hoop dat ’t zal groeien. Schouderlang en blondgrijs zijn immers het nieuwe rood…

Post-navigatie:




Gerelateerde blogposts:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: