Niet vanzelf

N

Kan me herinneren dat ik vroeger dacht dat zaken als pedofilie en racisme vast en zeker ooit wel ten einde zouden komen. Als mijn eigen generatie eenmaal maar groter gegroeid was, en de oude zo goed als verdwenen (?!).

Blijkbaar was ik toen (al) niet in staat mijn medemens goed in te schatten. Of zag de zaken te rooskleurig in, als gedreven optimist. Want naar blijkt, houden die dingen niet op. Niet vanzelf.

Ergens is dat een gigantische domper op mijn vertrouwen in de mensheid.

Nu ben ik er de persoon niet naar om naïef paniek te willen zaaien. Of was het louter dat angstig wegstoppen van een veilige uitweg: dat rotsvaste vertrouwen in de toekomst? Ooit zou het beter worden, immers. En in mijn hersenpan blijft dat dan ook zo. Dat houd ik – bizar genoeg – angstwekkend hard vast, zelfs in mijn hart.

Ik hoop in ieder geval, dat ik de volgende generatie niet als halfbakken senior ga wijsmaken dat vroeger alles beter was. Ik heb mijn lesje immers wel geleerd…

Over mij

Pix

Hee hallo, ik ben Irene, mijn nick is Pix, en ik blog sinds 2002. Mijn schrijflust doet me vaak naar het toetsenbord grijpen. Dat alles onder het genot van veel koffie en chocolate bites, gewoon omdat alles nu eenmaal veel mooie - en lekkere - flow vergt. Enneuhm..., mijn haar zit ook nog 'es altijd goed! Zie ook mijn about-pagina.

Ik wil reageren

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: