Nieuws

Duizenden mensen gingen de afgelopen periode te voet de grens over. Van Venezuela naar Columbia. Omdat in hun eigen land de prijzen van levensonderhoud etc. buitenproportioneel waren gestegen en hun eigen centen én spaargeld niets, maar dan ook niets meer waard was. Door de een of andere politieke chaos daar, waar ik niets van snappen wíl. Omdat het er bij mij niet ingaat, dat onze politici geen hand uitsteken naar dit soort excessen.

Ik zag ze lopen. Ouderen. Jongeren. Zwangeren, met vaak nog twee of drie kindjes aan de hand. Allemaal mensen die de wanhoop nabij waren. Het raakte me diep, want ook bij mij biggelden warm omfloerste tranen over de wangen. Van medeleven. Het zal je maar gebeuren, immers.

En ik dacht nog, ‘Kunnen ze in Columbia allemaal aan de slag in het drugscircuit of eraan onderdoor’, en tegelijkertijd overviel me dat gevoel van intense schaamte. Want wat weet ik nu werkelijk van Venezuela of zelfs een Columbia, behalve dan datgene wat ik tussen neus en lippen wel eens opvang vanuit het schamele nieuws dat we hier krijgen?

De hele rest van deze afgelopen week volgde ik ook de rest van het nieuws. Ergens was ik wel benieuwd naar de afloop van die chaos in Venezuela, en inmiddels ook in Columbia, maar kreeg daar maar bitter weinig informatie over.

Als we dat nieuws al krijgen, wanneer het journaille bepaalt of het wel zo interessant voor ons zal zijn. En dan, waarom laten wij dat journaille bepálen wat überhaupt van belang is om ons over te informeren? Soms vraag ik me dat oprecht af, wie bepaalt dát?

Natuurlijk. Als het olie dan wel geldzaken betreft, of ons eigen gelukzalige wereldje wordt aangetast, dan zijn wij als eersten op de hoogte. Maar verder… Venezuela, wat boeit dat daar en de mensen die daar als vluchteling dat geluk in eigen richting proberen te sturen?

Soms laten die verhalen in het nieuws me niet los. Soms móet ik dan zoeken, en vaak tevergeefs, naar het vervolg op het verhaal van die hoogzwangere vrouw die met haar kroost elders een poging waagt een nieuw leven op te bouwen.

Soms weet ik dat het journaille het antwoord daarop nooit zal geven. Soms accepteer ik dat ik door het nieuws meer vragen dan antwoorden krijg, maar meestal niet…

Abonneer je!

Voer je e-mailadres in...

Wat denk jij?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

No Comments Yet.

%d bloggers liken dit: