• Menu
  • Menu

Oortjes

Oortjes ~ iPIXtitude.com
Uit eigen collectie

Ik werd wakker van mijn avonddutje en bijna tegelijkertijd voelde die imploderende koppijn, gepaard gaande met die misselijkmakende scherpe steken in mijn beide middenoren, niet zo fijntjes aan. Maar ik heb wel vaker een oorwandontsteking gehad. Echter, heb ik die voorheen niet als zo intens gruwelijk ziekmakend ervaren.

Edoch, ik mag altijd weer van geluk spreken, dat ik niet zo snel koorts krijg. En na die vergeefse meting, dacht ik dat een Ibuprofennetje de kwestie wel snel zou oplossen. Binnen twintig minuten mocht ik – ondanks dat pulserende hoofd – toch snel weer in slaap vallen.

Wie hoorapparaatjes draagt, heeft er af en toe ‘last’ van. De oren zijn wat gevoeliger immers, want de in-het-oortjes dragen niet echt bij tot een comfortabele dan wel snelle genezing.

Dus vertoef ik vandaag met een nog steeds wat watterig hoofd in een bijna volmaakte stilte. Die stilte werkt genezend. Nog steeds – na jaren slechthorendheid – kan ik ‘s avonds thuiskomen om mijn in-het-oortjes even een half uurtje naast me neer te leggen. Die tijd heb ik echt wel nodig om weer zen te worden. Te onthaasten. Weer bij mezelf te komen en te blijven. Ik zou het bijna iedereen aanraden eens dat geluid uit te zetten, voor zover dat mogelijk zou zijn, want die stilte ervaar ik als bijna gelukzalig. Dat moest men absoluut eens kunnen proeven.

Inmiddels is die schijnbaar imploderende (mooi woord) en pulserende oorpijn door oordruppels, en inmiddels ook maar wat neusdruppels, tot kalmte gemaand.

Al ben ik dan wel nog steeds opgelucht dat ik afgelopen zondagavond een midweekvakantie deze aanstaande week heb afgezegd. Ik moet er nu niet aan denken dat ik elders ter lande een mij onbekende huisarts had moeten bezoeken. Om nog maar te zwijgen over eventuele Coronatesten die ik dan vast en zeker zou moeten doorstaan.

Ik vond het deze ochtend dan ook absoluut niet prettig te worden doorverwezen naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis voor een wat uitgebreider ooronderzoek. Aangezien ik met mijn slechthorendheid absoluut niet kan spraakafzien door die verrekte mondmaskers, en dat voor mij altijd weer een goed hulpmiddel is bij de communicatie tussen, ons, mensen.

Zelfs het ov vermijd ik liefst dagelijks, alleen al vanwege het verplichte mondmaskerdragen. Ik rijd nog liever tot het bittere einde met mijn oude krakkemikkige fiets zonder motor. Al moest dat zelfs richting Maastricht…

Pix

Hee hallo, ik ben Irene, mijn nick is Pix, en ik blog sinds 2002. Mijn schrijflust doet me vaak naar het toetsenbord grijpen. Dat alles onder het genot van veel koffie en chocolate bites, gewoon omdat alles nu eenmaal veel mooie - en lekkere - flow vergt. Enneuhm..., mijn haar zit ook nog 'es altijd goed! Zie ook mijn about-pagina.

Zie alle posts

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: