Stel je voor dat…

Jij mij was. Dan zou je veel te vroeg wakker worden, maar wel met frisse moed opstaan, want hé de komende dag belooft weer zoveel spannends.

Terwijl je bijna synchroon je koffie zet, de computer aan knalt en even een blik in de spiegel werpt. Je waagt te denken dat je ogen moeten weerspiegelen dat je tenminste wakker lijkt. En als je eenmaal die koffie voor je hebt staan en een slokje drinkt, lees je het nieuws, ja zelfs even je horoscoop, en waagt het te denken dat die vooral niet op jou van toepassing kan zijn. Nee, dat kan jij beter. Elke dag opnieuw.

Je struint de Social Media af. Zoekt naar inspiratie. En dan tegen een uurtje of negen, bedenk je, dat je rug nu al wat extra beweging gunt. Dus zoek je naar de kleding die past bij je voor die dag. En breng je wat make-up aan, niet al te veel, maar wel zodat het er een beetje op lijkt dat je jezelf verzorgt. Om dat af te ronden met gewaagde knalrode lippen. That should do it.

Je wandelt even een half uurtje door het ‘enge bos’, komt tot bezinning, en beseft dat je die stramheid van je ledematen vaker van je af moet schudden. Ergens weet je dat als dit wandelingetje achter de rug is, de drukte of gekte weer zal losbarsten.

Gedurende de dag drink je sloten aan koffie. Sla je het eten te vaak over, want in je kop vergeet je de tijd. Lag dat nu aan het begrip computer of aan Internet? Je doet je boodschappen, en weet dat er te veel mist. Maar geen nood, want de super is hieronder gevestigd, dus weet men daar dat dit niet de laatste keer was, die dag.

Je doet wat online, vaak voor anderen, en dat maakt dat je je voldaan voelt, omdat je nuttig bent. Ergens.

Vaker wel dan niet, besef je dat te veel online ook goed fout kan zijn, dus houd je je aan je afspraken buitenshuis. Je datet, luncht, drinkt koffie, pikt terrasjes, en dineert samen met die anderen alsof het een lieve lust is, waarna je weer helemaal opgeladen thuiskomt. Who needs tv, after all?

En aan het eind van de dag lig je in bed, blikt even terug en hecht er een punt of een uitroepteken aan. Omdat je weet dat je die volgende dag opnieuw het hoofd zal bieden aan nieuwe kansen en uitdagingen. Steeds weer opnieuw.

Such is life.

0
0

DELEN MAG:

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on tumblr
Share on whatsapp
Share on email

WAT JE NIET WIL MISSEN:

REACTIES:

2 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Over mij

picca moiHee hallo, ik ben Irene, bijnaam Pix en blog sinds 2002. Af en toe vind ik het heerlijk om in het toetsenbord te klimmen en alles lekker van me af te schrijven. In het kader van die geweldige flow, je-weet-wel. Ow… en mijn haar zit ook altijd goed… Lees meer.

REACTIES
Scroll Up

Subscribe

Just subscribe to my newsletter
to receive all fresh posts

home3-hero-img.jpg
%d bloggers liken dit: