Zelfs mijn knuisten willen een verhaal

Eén van mijn leukere voornemens dit jaar is, dat ik niet langer dan 5,23 minuten mag praten over kwalen. Ik kies de veilige optie, zo houdt je immers gesprekken ‘gezond’.

Vorig jaar schreef de huisarts fysiotherapie voor, wat die verrekte slijmbeursontsteking wel even mores zou leren. Het mocht allemaal maar even baten.

Een maand later begonnen mijn handen te zwellen en tintelen en gewrichten rare proporties aan te nemen. Pijnlijk. Dus mocht ik nog voor het eind van afgelopen jaar door naar een reumatoloog, vanwege de familiegeschiedenis.

Naar blijkt is artrose in de handgewrichten nu al een feit. Foto’s en bloedonderzoek moeten meer uitwijzen.

Liefst verstop ik tegenwoordig mijn handen, maar het wil wat als ook zij hun eigen verhaal opeisen…

Abonneer je!

Voer je e-mailadres in...

Wat denk jij?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

2 Comments
  • Sonja Grinwis
    5 januari 2018

    Oei, vervelend Ireen. Gelukkig weet je ook dit te gebruiken voor een mooi stukje tekst. Je bent een topper, mooi mens

    • Pix
      5 januari 2018

      @Sonja: Nou, prachtcompliment, om het jaar mee te beginnen. Thanks. 🙂

%d bloggers liken dit: