Oud

Soms benauwt het me, dat ouder worden en die bijkomende kwalen. En ik ben op dat punt beland, dat mochten die oudjes in mijn omgeving het eerdaags begeven, ik ze dreig zo weer tot leven te wekken, zo vanuit hun graf. Mocht ik daartoe al in staat zijn, dat is.

Vroeger dacht ik nog zo fijntjes, dat ouder worden vast wel alles makkelijker zou maken. Je hebt inmiddels wat ervaring, wijsheid en relativeringsvermogen opgebouwd. Maar die perceptie blijkt een deceptie te zijn. Want, niets van dat alles. Integendeel, het blijkt juist moeilijker te zijn om door te dringen tot de jeugd.

De tijden veranderen, toch?

Ze willen niets meer horen over specifieke ervaring en wijsheid, want de tijden, die zijn toch veranderd? En dat relativeringsvermogen, tja. Met stress én kwalen kun je soms door de bomen het bos niet meer zien.

De wereld lijkt sneller te gaan, voor ouderen. De wereld wendt zich soms in bochten, gaten en spleten waar ouderen het nog maar moeilijk kunnen volgen. Stress hoopt zich op, en piekeren is dan lang niet meer dat brainstormen in je eentje. Want, wie begrijpt je nog? Althans dat begrip van jongeren, die het alleen maar druk, drukker, drukst menen te hebben. En geen tijd vrij willen maken voor het bewust bevattelijk én begrijpelijk maken ten opzichte van die arme oudjes.

Overtuig ze maar eens

Soms wil ik dan volledig in paniek slaan, als een moeder of vader eens oppert dat het voor hun niet meer zo nodig hoeft. Dan zit ik echt even met een bek vol tanden. Want hoe moet je een mens die het vertrouwen reeds verloren heeft in de mensheid én de wereld, weer overtuigen dat het allemaal zo erg niet is? En dat stress en kwalen misschien even duren, even tijd vergen, maar dat het ooit weer beter zal gaan?

En dat je dan vurig hoopt dat het ook beter zál gaan. Want de jaren tellen immers gruwelijk mee (of tegen).

Nee, dat ouder worden is beslist niet leuk. Al ervaar ik het voor mezelf niet als minpunt.

Louter voor mijn omgeving die in rap tempo aftakelt, waarbij ik mijn eigen toekomst soms met lood in de schoenen tegemoet treed…

Abonneer je!

Voer je e-mailadres in...

Wat denk jij?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

No Comments Yet.

%d bloggers liken dit: