Keuzes

K

Het is vroeg deze zondagochtend, als ik me laaf aan ettelijke koppen koffie en mijn Facebook open. De eerste foto is prompt die van de canine adoptiegroep, met natuurlijk een aanblik van de mooiste hond ter wereld, die oh zo verlangend de wereld inkijkt. Zo ben ik ook tegenwoordig ook een trouwe volger van ettelijke andere, maar dan feline, adoptiegroepen. En verrek, dat ik absoluut niet in staat ben een keuze te maken. Geen één.

Ze zijn allemaal zo leuk en lief, op het eerste gezicht. Ik wil ze allemaal. Maar hee, dat kan natuurlijk niet. Maar mijn arme hart heeft het soms zwaar te verduren als ik dan ook nog een verhaal erbij lees. Dus scroll ik vaker wel dan niet, maar weer gauw verder. “De Tijd is nog niet Rijp”, vertel ik mezelf manhaftig. Je hebt immers nog een kater thuis zitten, die alle aandacht en liefde ook verdient.

Ik zou natuurlijk korte metten kunnen maken en me subiet af kunnen melden op die abo’s op die adoptiegroepen. Maar ergens roept mijn hart dan dat ik struisvogelpolitiek uitoefen.

Van de week moest kat Binkie even iets kwijt in de vorm van kotsen, en maakte daarop een buiteling. Waardoor ik dusdanig uit evenwicht geraakte, want het leek er even op of hij had een vorm van epilepsie, plotseling, of was het toch een soort van tia?

De daaropvolgende dagen houd ik mijn kat angstwekkend in de gaten. Maar gelukkig blijven die rare en nare stuiptrekkingen verder achterwege. Toch weet mijn ietwat angstige hartje, dat het zomaar ineens gebeurd kan zijn. En een leven zonder katten of zelfs een hond me schier onmogelijk lijkt.

Bovenal blijf ik toch ook stiekem heel geïnteresseerd of toch dat kleine hummeltje mijn toch al chaotische huishouden zou kunnen opleuken. Ik hoef alleen maar dat juiste moment af te wachten en dan toe te slaan. Al weet ik nu al, dat elke keuze die ik zal moeten maken stress zal opleveren. Het liefst zou ik willen, dat iemand me iets van een hond of kat toewijst, alsof dat ooit zou gebeuren. En dan weet ik dan ook weer dat dat keuzetraject er naar toe al een reuze groeispurt mijnerzijds is.

Over mij

Pix

Hee hallo, ik ben Irene, mijn nick is Pix, en ik blog sinds 2002. Mijn schrijflust doet me vaak naar het toetsenbord grijpen. Dat alles onder het genot van veel koffie en chocolate bites, gewoon omdat alles nu eenmaal veel mooie - en lekkere - flow vergt. Enneuhm..., mijn haar zit ook nog 'es altijd goed! Zie ook mijn about-pagina.

Ik wil reageren

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Door Pix
%d bloggers liken dit: