Romeo, maar dan anders

R

Zijn onafscheidelijke hond lag wat stoïcijns naast hem. Oogde wat scharminkelig en was van het slag vuilnisbak. Was vast doof voor de accordeonist, daar voor de supermarkt vlak onder mijn raam.

Terwijl ik aan kwam lopen bespeurde ik een grote glimlach op zijn baasjes mediterraanse gezicht waardoor er enkele zwarte gaten in zijn gebit oplichtten. Zijn haar was authentiek verfomfaaid. Zijn kleding moest nodig eens door de wasstraat.

Steeds dezelfde melancholische deuntjes herhalend, vroeg ik me af of ik hem geld zou geven elders te spelen. Keek de hond eens aan, wat mijn maag deed knorren.

Ik pakte achteloos mijn knip, strooide al mijn losgeld in de pet en gaf een olijke knipoog. Als dank ontving ik een diepe buiging…

Over mij

Pix

Hee hallo, ik ben Irene, mijn nick is Pix, en ik blog sinds 2002. Mijn schrijflust doet me vaak naar het toetsenbord grijpen. Dat alles onder het genot van veel koffie en chocolate bites, gewoon omdat alles nu eenmaal veel mooie - en lekkere - flow vergt. Enneuhm..., mijn haar zit ook nog 'es altijd goed! Zie ook mijn about-pagina.

Ik wil reageren

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Door Pix
%d bloggers liken dit: