Sferische omstandigheden

10

Ooit nam ik me voor: ik word een auteur, ik ga boeken schrijven. Het hoeft niet zo verdomde intellectueel te zijn, allemaal. Het mag ook luchtig en vrolijk. Het mag wat mij betreft zelfs een chicklit zijn. En natuurlijk ben ik al aan menig verhaal begonnen. Fantasie te over hier.

Er zijn van die dagen dat ik pagina’s vol schrijf. Ofwel met een vulpen, ofwel als een of andere zotte typegeit die de oorlog verklaard heeft aan die continu knipperende cursor.

Tot zover geen moeite mee dus.

Tot ik mezelf de volgende dag aan datzelfde verhaal wil zetten, en de dag daarna. En al die dagen die weer daarop volgen. Het verhaal stokt. Of ik herlees het verhaal en zie precies waar ik ben gestopt en weer verder gegaan. Het is alsof er stilzwijgend een andere sfeer inkruipt. En dat kan natuurlijk niet, in mijn perceptie.

Ergens is het toch wel logisch, want geen dag is voor mij hetzelfde. Qua temperament. Of qua sferische omstandigheden. Ik zou dus voor het mooie elke dag opnieuw in dezelfde huid moeten kruipen, proberen weer dat moment en de sfeer te vangen waarin ik was toen ik eraan begon.

En ik vraag me nu af, of andere schrijvers ook datzelfde euvel ervaren, zeg maar?

Ik weet niet, of het die ander zou opvallen als zij het manuscript doornemen. Ik heb nog maar één keer de moed gehad om een van mijn schrijfsels in te sturen voor een wedstrijd. En zoals men toen vooraf al waarschuwde, kon het zijn dat je er niets meer van hoorde. Sindsdien kijk ik de kat nog even uit de boom. En twijfel ik. Meer. Vaker. Steviger. Ik denk zelfs dat die twijfels zo langzamerhand de hoogte van de Mount Everest hebben bereikt. Het overstijgt zelfs mijn animo om nog een leuke blogpost neer te zetten.

Natuurlijk denkt elke lezer nu, dat ik ongegeneerd aan het vissen ben naar complimenten. Want ik besef maar al te goed, dat mensen die op complimenten leven dringend aan een dieet moeten. Al is een klein complimentje zo af en toe dan wel weer die verbale zonneschijn, waar ik zo intens naar kan snakken…

Pix

Hee hallo, ik ben Irene, mijn nick is Pix, en ik blog sinds 2002. Mijn schrijflust doet me vaak naar het toetsenbord grijpen. Dat alles onder het genot van veel koffie en chocolate bites, gewoon omdat alles nu eenmaal veel mooie - en lekkere - flow vergt. Enneuhm..., mijn haar zit ook nog 'es altijd goed! Zie ook mijn about-pagina.

Dit vind je misschien ook leuk...

10 reacties

  1. Mies schreef:

    Ik twijfel nooit maar ik heb dan ook makkelijk praten. Ik hoef geen boek te schrijven én heb ook geen ambitie om aan schrijfwedstrijden mee te doen. Alles puur voor de lol zeg maar. Wel eis ik van mezelf dat het leesbaar is en taalkundig klopt wat ik schrijf. En een mooie reactie op zijn tijd vind ik wel prettig moet ik bekennen. Dus geen twijfels maar enkel plezier in het maken. Maar snappen doe ik je wel.

    • Pix schreef:

      @Mies: Het is maf, maar er was ooit een tijd dat ik niet zo noodzakelijk een boek hoefde te schrijven. Het punt is nu dus, dat het een uitdaging voor me is geworden. En eigenlijk vind ik kortere verhaaltjes of columns, zo je wil, veel leuker. Dus hee… misschien moet ik gewoon blijven bij waar ik me goed bij voel. 😉

  2. Paul schreef:

    Volgens mij zijn hier trucjes voor: telkens op dezelfde plek gaan zitten om te schrijven. En eenzelfde sfeer creëren. Bas Heijne schrijft altijd met slechte discomuziek om in zijn schrijfritme te komen. Omdat hij altijd met die muziek schrijft, brengt hem dat in de juiste gemoedstoestand.

  3. Herkenbaar wat je schrijft. Ik heb al eens een boek geschreven en daar heel lang over gedaan. Nu aan een nieuw begonnen, maar kan inderdaad net nooit het juiste moment en sfeertje krijgen om lekker een dag te schrijven.

    • Pix schreef:

      @Winnifred: Nou, hier precies hetzelfde. Daarom sta ik soms expres ’s morgens in het donker op. Omdat die nachtelijke deken me dan doet schrijven, en even niets anders dan dat… 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: