woensdag, 26 augustus 2020

Storm

Storm ~ iPIXtitude.com

Om 3.13 uur ben ik wakker. Klaar wakker. Af en toe krijgen mijn ramen het flink te verduren met deze westerstorm. In het pikkedonker zie ik in de verte wild bewegende boomtoppen. En blijkbaar veroorzaakt die storm ook een grote onrust in mijn brein.

Anderhalve week later, en ik ben er niet meer toe gekomen om nog een zinnig woord aan dit blog toe te vertrouwen.

Geen wonder, ik leefde op Ibuprofen en Paracetemol, alsof dat het enige was dat me nog in stand kon houden nadat die tandarts mijn kies met grof geweld verwijderde. Die pijnstillers maken dat ik me de laatste paar dagen zowat een zombie voelde in mijn eigen lichaam. Het maffe is, dat ik wezenlijk niet goed bestand ben tegen al die pilletjes.

Dus heb ik die ‘troep’ eens overboard gegooid. Dan maar een beetje pijn voelen. En ontspanningsoefeningen doen, als de koppijn weer eens oplaait.

En op dat moment, dat ik beslis dat ik niet langer afhankelijk wil zijn, hoef te zijn, voel ik me ineens al stukken beter. Alsof de storm me dat wilde vertellen. Alsof de storm me wakker schudt, omdat het zoveel beter mag. Kan.

Soms ben ik blij met zo’n storm. Dan kan het me niet schelen, dat ik de hele nacht wakker ben door die wroetende onrust. Ik heb zo’n moment dan heel even nodig om weer terug bij mezelf te komen. En te blijven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.