Storm

S

Eén van mijn vroegste herinneringen was dat het stormde die dag. En aangezien mijn grotere broer in de buurt naar school ging, werd hem min of meer opgedragen zijn kleine zusje van de kleuterschool op te halen.

Ik moest of vier of vijf jaar oud zijn geweest. Zo trotseerden we samen, hand in hand, en bevochten we die heftige wind. Ik klampte me aan mijn grote broer vast, alsof ik bang was hem kwijt te zullen raken. Bij elke windvlaag sloeg mijn broer een arm om me heen en hield mijn andere knuistje vast, zodat we er in ieder geval van verzekerd waren samen tenminste een klein beetje méér gewicht in de weegschaal te leggen.

Toen we die hoek omliepen, bij de Kerk en vlak bij een open stuk van een open brug van de Leidse Vaart, rukte een gigantische windstoot ons bijna apart en als gevangen in die tornado.

Ik kan me nog heel goed die onmacht van toen herinneren, en dat ik een beetje moest huilen – verontwaardigd als ik was door deze grootse onvoorzienigheid – maar misschien ook vanwege mijn niet ter zake doende nietigheid.

Want hoe klein en vergankelijk ben je dan? En hoe futiel waren we samen en leken we toen al niet opgewassen tegen die grootse en sterke krachten der aarde.

About the author

Irene

Als ik wat eenvoudige kreten roep als opgeruimd, energiek, niet snel gek te krijgen, humoristisch, betrouwbaar, oplossingsgericht en dat mijn haar altijd goed zit, krijg je al een aardig beeld van me. Liefst ben ik de hele dag creatief bezig met anything visual zoals logo’s, webdesign en -ontwikkeling. Kan niet buiten mijn iMac, iPhone en iPad, maar liefst ook niet zonder een biertje, nootje en chipje. Zolang gezelligheid maar troef is…

2 comments

By Irene
Follow

Get the latest posts delivered to your mailbox:

%d bloggers liken dit: