Styling

S

Het leven kan me soms knakken, maar als rechtgeaarde vrouw zal ik de volgende dag opstaan. Een bezoek aan een kapper brengen, en wat nieuwe kleding aanschaffen. Om daarna het leven te vieren met een wijntje of meer.

Zo bedacht ik gisterochtend – met dat gruwelijk mooie weer in aantocht – dat ik danig behoefte heb aan een inloopkast. ‘Ja, wie niet?’ Hoor ik je zeggen. En echt, mijn kledingkast is reeds proportioneel van formaat. Het is mijn eigenste instelling waardoor het toch steeds weer een chaos wordt.

Ik heb kledingstukken hangen waaraan soort van een waarde hangt. Emotioneel, je kent het wel. Zo kan ik absoluut geen afstand doen van die ene zwarte fluwelen jurk – uit het jaar voor de prehistorie begon – omdat toen ik het droeg een ex me daarom ten huwelijk vroeg waarop ik antwoordde met: “Nee, laten we dat niet doen!” Ik heb gouden muiltjes waarop ik alleen kan strompelen dan wel wankelen – want zijn het slag party animal – want ooit zal ik die rode loper toch moeten betreden. En dan heb ik ze maar alvast. Je snapt, ik heb eigenlijk een adviseur of psychiater nodig om me te ondersteunen in deze malaise.

Gisterochtend moest ik er toch aan. Dat of de wasmachine eens een draai geven. Ik heb vervolgens mijn brein op non-actief gezet. Mijn hart ging er van de weeromstuit van protesteren. Mijn ego heb ik à la balconia geparkeerd met een wijntje. En toog aan de slag.

Zonder aarzelen en zonder pardon heb ik afscheid genomen door kledingstukken – lees: hele levensfasen – uit mijn leven te bannen. Alles waar ik maar een beetje twijfels bij had, mocht weg. Het waren uren van rechtgeaarde paniekaanvallen, want man, oh man, hoe gehecht kun je zijn aan het verleden?

Een paar uur later zeeg ik uitgeput neer op mijn sofa. En kon reeds bijna proeven wat het creëren van ruimte me in de nabije toekomst zou opleveren.

En nu, er zit niets anders op. Ik zal opnieuw memorabele herinneringen moeten gaan maken met iets nieuwers. Ach ja, zo houd je in ieder geval de economie zelfstandig draaiende…

Over mij

Pix

Hee hallo, ik ben Irene, mijn nick is Pix, en ik blog sinds 2002. Mijn schrijflust doet me vaak naar het toetsenbord grijpen. Dat alles onder het genot van veel koffie en chocolate bites, gewoon omdat alles nu eenmaal veel mooie - en lekkere - flow vergt. Enneuhm..., mijn haar zit ook nog 'es altijd goed! Zie ook mijn about-pagina.

20 Reacties

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  • Irene, wat een leuk en herkenbaar stukje heb je geschreven. Heerlijk! Ik zag je bezig, misschien nu en dan met een diepe zucht iets in die vermaledijde ‘zak’ laten vallen, maar wedden dat je andere vrouwen hebt geΓ―nspireerd?!!

  • Ik doe nooit kleren weg. Maar ja, ik ben geen vrouw hΓ¨. “Man, hoe oud is die onderbroek eigenlijk?”, vroeg ze gisteren. Jaartje of vijftien dacht ik. Niet kapot is goed in mijn optie.

    • @Mies: Ik koester mijn eeuwige jaloezie jegens heren, weet je. Het leven van een man lijkt me zoveel makkelijker en vrolijker. Tja, een vrouw moet je dus altijd tussen de regels door lezen. πŸ˜‰

  • Wat schrijf je fijn! En zΓ³ herkenbaar! Ik zit ook al weken (ahum maanden) tegen een overvolle kast aan te kijken. Met kleding die ik al zΓ³ lang niet meer draag maar waar gewoon wel emo-waarde aan zit. Gister toevallig de documentaire ‘minimalism’ gekeken. ook wel een eye-openen πŸ˜‰

    • @Laura: Wauw. Mooi compliment. Dank je.

      Die docu heb ik dan weer gemist, helaas. Intrigeert me ook mateloos, ‘ t minimalisme… πŸ˜‰

  • Wat wen herkenbaar stukje! Helpt mij wel over de drempel om mijn kast eens uit te gaan zoeken! Vind het ook altijd heel lastig, omdat aan elk kledingstuk wel een herinnering zit!

    • @Carlijn: Jaaaa, errug hΓ¨, dat herkenbare. πŸ˜‰

      Allez en gaan… gewoon doen. Als je klaar bent, word je daar weer blij van. Promise!

  • Wat een heerlijk stuk! En ook heel herkenbaar, nu het een beetje (eindelijk) zomer begint te worden wordt het hoog tijd dat ik mijn kledingkast weer eens ga uitmesten en ik de winterkleding netjes ga sorteren zodat er plek is voor mijn zomerkleding. En dikke trui in de zomer is ook niet alles he πŸ˜‰

    Neem ook eens een kijkje op mijn blog! πŸ™‚ Liefs Denise

    • @Denise: Dank je wel. πŸ™‚ Ja en moeilijk als diva met al die mooie en aparte herinneringen. πŸ˜‰

      Check, je blog heb ik gezien en een reactie achtergelaten.

  • Wat kan je heerlijke schrijven zeg, pakkend. Ik heb ook kleding waar iets meer achter zit en vaak bewaar ik dat in een speciale door. Voor de rest ben ik heel makkelijk in het weg doen van kleding en spullen.

    • @Lonneke: Ik word super vrolijk van jouw reactie. Dank je wel. Bewaren op die manier is natuurlijk een optie voor de volgende keer. Thanks voor de tip. πŸ™‚

  • Ik heb laatst ook mijn kledingkast opgeruimd, echt verstand op nul en gaan. Niet nadenken weg of niet weg… en wat is mijn kast heerlijk opgeruimd, geen spijt van.

  • @Natadcha: wat een aparte naam heb je. Leuk. En welkom ook. Ja, stiekem een drama om hele levensfasen weg te moeten doen. Maar ja, dat zet wel een deurtje open naar nieuw, nieuw, nieuw. πŸ˜‰

  • @Kim: Well, dank je wel. Ga helemaal blozen van je mooie compliment!

    Wij vrouwen kunnen dat, de economie moet rollen immers… πŸ˜‰

    • @Marloes: Ha, dank je. Nee, ik kan een kleding vastpakken en dan visioenen of flashbacks zien, waardoor ik dan weer verzeild raak in… totdat ik mezelf weer oppak… Drama, dus. πŸ˜‰

Door Pix
%d bloggers liken dit: