Tagwaterlanders

Voor straf de gang op

V

M’n emoties zaten als kind al op de juiste plek. Als baby was ik die volmaakte lachebek, en wat later een té betrokken bemoeial. Wat heet: de waterlanders stroomden om het minste geringste, vooral als er oorlog uitbrak tussen vriendinnetjes. Ik sprong er tussenin en was prompt de gebeten hond. Gevolg: tranen met tuiten. Het was zelfs zo heftig dat een der leraren me dan de gang opstuurde...