Twee linkerhanden

T

Picture this: omringd zijn door naaste familie die allemaal – echt, stuk voor stuk – twee rechterhanden hebben, dat heet, superhandig zijn. En ik, die daar op jonge leeftijd, zeg maar, niet zo gecharmeerd van was. Verbouwingen, ik had/heb er een hekel aan. Vertel me, dat ik iets zou moeten veranderen aan mijn huis. Iets wat beter kan, en ik zal mijn tong uitsteken. Hell no!
Ik vertoefde – toen al – liever aan het raam starend naar de horizon. Werd er – toen al – op uit gestuurd om des middags soep voor de klussende menigte te maken, te zorgen voor de innerlijke mens. De vaatwasser bij te houden. En prompt ook daar een hekel aan te krijgen.
Kortom, ik werd die on-handige muts die voor alles afhankelijk werd van anderen. That is, voor zo lang dat mag duren, want ik krijg er zelf plots de balen van. Die afhankelijkheid moest maar eens over zijn.
Vanmorgen werd ik geconfronteerd met mijn afhankelijkheid. De riem van mijn wasmachine was losgeraakt, de trommel draaide niet meer. Kleine bijkomstigheid, zou je denken. En dan kan ik zo boos worden op mijn eigen klunzigheid, dat ik zelfs een wasmachine een boze schop onder z’n hol geef zodat ‘ie het uiteindelijk wel weer doet.
Uiteindelijk… weet je… kun je… ben je zelf in staat tot grootse klussen. Als ik maar eerst eens boos word op mezelf… mezelf dwingend aankijk in de spiegel… en dan overga tot actie.
Dan pas weet je. Ik ben in wezen een zeer onafhankelijk mensch van vleesch en bloedt…

About the author

Irene

Als ik wat eenvoudige kreten roep als opgeruimd, energiek, niet snel gek te krijgen, humoristisch, betrouwbaar, oplossingsgericht en dat mijn haar altijd goed zit, krijg je al een aardig beeld van me. Liefst ben ik de hele dag creatief bezig met anything visual zoals logo’s, webdesign en -ontwikkeling. Kan niet buiten mijn iMac, iPhone en iPad, maar liefst ook niet zonder een biertje, nootje en chipje. Zolang gezelligheid maar troef is…

4 comments

By Irene
Follow

Get the latest posts delivered to your mailbox:

%d bloggers liken dit: