Vliegen en vallen
Bron: Natanvance / Pixabay.com

Ik zag haar ineens de lucht invliegen, al struikelend over een ongemarkeerde biels daar in die garage. Snel stapte ik uit de auto, om te zien of ik haar overeind kon helpen, mijn mams van bijna 80 jaar oud. Ik wou nog zeggen: ‘als je dan toch struikelt, laat het dan op een dansje lijken’. Maar die humor verging me snel. Naar bleek kon di Mama niet opstaan.

Een stief paar uurtjes, bezoek aan de Eerste Hulp, en wat foto’s laten maken later, bleek dat de kop van haar bovenarm was afgebroken, hetgeen niet kan worden ingegipst. En nog een ruggenwervel is ontzet. Je kan je voorstellen dat mijn moeder behoorlijk wat pijn moet hebben.

Tussendoor vlieg ik van hot naar her, van wasmachine naar droger, regel ik wat zaken of liever ben ik continu in gevecht met emoties vanwege het onderhandelen met zowel verpleegkundigen en ziekenfondsinstanties. Ondertussen krijgt di Mama veel pijnstillers in de vorm van morfine en paracetemol. Van de weeromstuit ziet ze ze bijna vliegen.

Voor de tweede keer dit jaar moet ze met lede ogen toezien dat de beste hulp haar kan worden geboden in een revalidatiekliniek. En verdorie, wat kost het zowel haar als mij aanzienlijke moeite om dit onder ogen te zien. Uiteindelijk zullen we ook deze strijd wel gaan winnen, maar het is hoe dan ook de vraag hoe goed moederlief hier uit gaat komen…

2 Comments

  • Paul
    Posted 12 november 2018 16:58 0Likes

    Sterkte Irene, voor jouw moeder en jou!

    • Irene
      Posted 15 november 2018 06:25 0Likes

      @Paul: Thnx. We gaan het nodig hebben, nog, de komende tijd.

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit:

[mc4wp_form id="449"]