Waarom ik walg van foute schoonmoeder grapjes

By Posted on 2 min read 2 views

Ik heb humor. Echt waar. Ik houd van grapjes die doordacht zijn, en geintjes die zonder meer een glimlach op mijn pokerface toveren omdat het lekker flauw is. Ik onderzoek vaak hoe ik een blogpost die ik met mijn serieuze ondertoon toch een beetje kan opleuken, door er iets van humor in te bouwen.
Er zijn hopen mensen die beweren dat ze een uitstekend gevoel voor humor hebben – net als ik – maar altijd ten koste van die ander en zich daarbij prettiger voelen. Dat laatste is de meest agressieve vorm van humor. Helaas kan dat slag mensen niet anders. Ze hebben nog niet geleerd anderen te amuseren en communicatie te vergemakkelijken, als in: affiliatieve humor.
Waar ik persoonlijk sterk in ben is die ietwat humoristische en nuchtere kijk op mezelf te houden en wat zelfspot in te bouwen, wat men dus zelfversterkende humor noemt. Wat weer iets anders is, dan mezelf naar beneden halen om daarmee die ander aan het lachen te brengen, juist: de zelfbeschermende humor.
Er zijn mensen die dus niet anders kunnen dan een ander te ridiculiseren, en stiekem weet je dan natuurlijk dat die ander zich waarschijnlijk erg veel moeite heeft moeten getroosten om positieve relaties op te bouwen. Het is soort van een onderontwikkeld zelfvertrouwen. Hoe moeilijk ik het ook vind want er zit altijd weer een soort van realistische steek onder water in. En soms moet je iemand anders’ mening respecteren, hoe fout dat ook is.
Maar als iemand altijd weer zo’n agressieve vorm – en niet anders – kan bedenken. Als iemand altijd weer een ander te kakken moet zetten om daar zelf beter van te worden, dan lopen de griebeltjes me over de rug uiteindelijk. Natuurlijk moet je je schouders ophalen, en lekker flauw je tong uitsteken naar zo iemand.
Soms heb ik dan medelijden. Het is blijkbaar erg moeilijk voor die ander in te zien, hoe hij zichzelf voor gek zet, uiteindelijk. Want ik zal niet de enige zijn, die dat door heeft.
En dan weet ik plots weer waarom het zo belangrijk is dat je iedereen oprecht benadert en minstens drie tot duizendenéén kansen moet bieden:

Everyone you meet is fighting a hard battle you know nothing about. Be kind. Always.

XOXO
signature

What do you think?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

12 Comments
  • Mies Huibers
    12 juni 2016

    Ik sta eigenlijk nooit stil bij de humor die ik al dan niet gebruik. Mooi om het zo eens verwoord te zien.
    Goede quote ook natuurlijk.

    • Pix
      13 juni 2016

      @Mies: Nee, normaliter ik ook niet. Maar zocht het op, en leer daar weer van. Dank, en dank! 😀

  • Ellie Schmitz
    13 juni 2016

    Goed geschreven..zouden velen eens ‘moeten’ lezen!

    • Pix
      13 juni 2016

      @Ellie: Welkom, en dank voor je reactie. En… dank je wel voor het mooie compliment…

%d bloggers liken dit: